ارزيابي كيفيت زيستگاه مرال (Cervus elaphus maral) در استان گلستان

تغييرات كاربري اراضي به‌علت افزايش توسعه‌ شهري و رشد بي سابقه‌ جمعيت، افزايش يافته است. الگوي نامناسب پوشش اراضي مي تواند موجب تخريب و نابودي زيستگاه هاي حيات وحش شده و تنوع زيستي را تحت تأثير قرار دهد. از طرفي، مرال به عنوان بزرگترين گوزن بومي ايران و نقش مهمي كه در تنوع زيستي دارد، بسيار مورد توجه مديران جنگل قرار گرفته است. در پژوهش حاضر زيستگاه گونه‌ مرال در استان گلستان و ميزان تأثير كاربري اراضي بر كيفيت زيستگاه اين گونه با استفاده از مدل Habitat Quality در نرم‌افزار InVEST مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه 77/99 درصد از سطح استان داراي كيفيت خيلي پايين، 0/03درصد داراي كيفيت متوسط، 2/15درصد داراي كيفيت خوب و 18/81 درصد داراي كيفيت خيلي خوب براي زيستن مرال است. بهتر است راهبردهاي مديريتي در خصوص تأسيس واحدهاي دامداري، توسعه‌ شهري و روستايي، تبديل اراضي جنگلي، توسعه‌ كشاورزي با تدابير از پيش‌ تعيين شده اي در راستاي حفظ زيستگاه مرال در نظر گرفته شود. نتايج پژوهش حاضر با شناسايي مناطق داغ با كيفيت بالاي زيستگاهي و نيز تعيين مهم ترين عرصه‌ هاي نيازمند حفاظت بيشتر مي تواند در برنامه‌ريزي‌هاي حفاظتي لحاظ شود. همچنين پيشنهاد مي‌شود سناريو‌هاي مختلف تغيير كاربري اراضي در مدل‌سازي كيفيت زيستگاه مد نظر قرار گيرد تا برنامه‌هاي مناسب‌تري در امر حفاظت طرح‌ريزي گردد.