بحران سوريه و چالش هاي سياسي - امنيتي رژيم صهيونيستي در مواجهه با جمهوري اسلامي ايران

بحران سوريه، بدون شك، يكي از مهمترين نقاط عطف تحولات خاورميانه در دو دهه اخير و كانون تلاقي اهداف و منافع بازيگران متعدد منطقه اي و بين المللي بوده است. دراين ميان، رژيم صهيونيستي اگرچه در ابتدا با اين تصور كه اين بحران به تضعيف و يا سرنگوني نظام سياسي سوريه و بالتبع افول محور مقاومت در منطقه منجر مي شود، بر فرصت هاي ناشي از اين بحران متمركز شده بود اما با گذشت زمان، با افزايش جايگاه و نقش مهم محور مقاومت و بويژه ايران در مديريت اين بحران، چالش ها و تهديدات ناشي از اين بحران را موثرتر ادراك نمود. چنانچه دراين زمينه، حضور مستقيم و بي‌واسطۀ جمهوري اسلامي ايران در سوريه و در كنار مرزهاي فلسطين اشغالي به يكي از اولويت هاي تهديد امنيت ملي رژيم صهيونيستي تبديل شد. در اين چارچوب، اين مقاله به دنبال پاسخ به اين سوال اصلي است كه وقوع بحران سوريه وبه دنبال آن حضور جمهوري اسلامي ايران در اين كشور، چه تهديداتي را فراروي رژيم صهيونيستي قرار داده است؟ يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه حضور طولاني‌مدت جمهوري اسلامي ايران در كنار مرزهاي فلسطين اشغالي و بويژه گشايش جبهۀ سوم مقاومت در جولان، زمينه بسط نفوذ ژئوپليتيكي تهران در شامات و افزايش قدرت بازدارندگي ايران در مقابل رژيم صهيونيستي را بوجود آورده و و قدرتِ عمل اين رژيم را در زير منطقۀ شامات محدود مي‌سازد. علاوه بر اين، حضور مداوم ايران در سوريه، نه تنها زمينه تقويت مناسبات جمهوري اسلامي ايران با جريان هاي ميداني مقاومت را بوجود آورده بلكه امكان تاثيرگذاري آن بر فلسطينيان آواره ساكن در شامات را فراهم نموده كه اين مساله مي تواند رژيم صهيونيستي را با چالش‌هاي سياسي- امنيتي دروني و بيروني عديده‌اي مواجه سازد.