بررسي جايگاه ديون ممتاز بدهكاران در قوانين مدني و تجاري و رويه ي قضايي

ديون ممتاز در مقايسه با ساير ديون داراي ويژگي‌هاي خاصي در تقدم پرداخت آن و سهم اختصاصي سهمي از دارايي مديون بر ساير ديون هستند كه عمدتاً در تامينات حمايتي طلبكار پيرامون وصول طلب خلاصه مي‌شود به علاوه اينكه عليرغم فقدان سابقه‌ي فقهي در متون قانوني نفوذ و رسميت يافته است. ماهيت حقوقي دين ممتاز چيزي جز تقدم در وصول طلب از سوي بستانكار نيست اما اين حق تقدم به دارنده آن حق تعقيب نمي‌دهد و صرفاً متضمن حكم قانوني بر تقدم در وصول طلب مي‌باشد كه اين حق قانوني بدون ذكر و تصويب قانونگذار ايجاد نمي‌شود به عبارت ديگر تقدم محتاج دليل است. در اين تقدم شاخه‌هايي از ويژگي‌ها و مختصات حق عيني (حق تقدم و تعقيب) وجود دارد ولي احكام اين حقوق از لحاظ مبنا و ضمانت اجرا كاملاً با هم متفاوتند و نبايد آنها را يكسان پنداشت.در همين راستا در اين مقاله ماهيت حقوقي ديون ممتاز و وجه افتراق آن با ديون عادي و با وثيقه تبيين مي شود