اخلاق حرفه‌اي دادرسي‌هاي كيفري؛ رهيافت تطبيقي با نگاهي به برخي مقررات ايران، اصول بنگلور و بيانيۀ اخلاق قضائي ديوان كيفري بين‌المللي

يكي از وظايف مهم دانشِ اخلاق حرفه‌اي، نقد حرفه‌هايي است كه به رسميت شناخته‌شده است. اين رفتارهاي اخلاقي با تأكيد بر خودفرماني، از آسيب، خسارت و ساير مشكلات قبل از وقوع آن‌ها پيشگيري مي‌كنند. اشخاص ذينفع از صاحبان حرفه‌اي انتظار دارند كه به تعهدات اخلاقي ملتزم و مسئوليت‌پذير باشند و در مقابل، صاحبان حرفه نيز از دانش اخلاق انتظار دارند كه به بيان نظام مند مسئوليت‌ها و تشخيص دقيق و حل اثربخش مسائل اخلاقي هر حرفه بپردازد. اخلاق موصوف در دو رهيافت منابع انساني و سازماني مطرح و توسعه‌يافته است كه در تحليل موضوعات و مسائل اين پژوهش مورد تأمل واقع‌شده است. حال به منظور استقرار اخلاق در قضاء، علاوه بر مقررات، آموزش هاي مستمر بر اخلاقيات قضايي، افزايش شفافيت در فعاليت هاي محاكم و ترويج فرهنگ اخلاقي در سازمان ها مي تواند موثر باشد. از اين رو وجود مقررات ناظر بر وظايف قضات تنها به تسلط بر برخي جنبه هاي اخلاقي اين حرفه كفايت نمي كند، بنابراين نياز به رويكردها و برنامه مستقل براي تقويت اخلاق قضايي وجود دارد. در اين مقاله، با ابتناء بر رويكرد مسئله محوري و با اشراف به آموزه‌هاي مسئله شناسي، از روش توصيفي-تحليلي، بهره‌گيري از ابزار كتابخانه‌اي و مطالعۀ ميان‌رشته‌اي و تجربۀ قضايي، بهره‌برداري شده است.