رويكرد جرم‌شناسي به جرائم خشن بر اساس پرخاشگري و راهكارهاي پيشگيري از آن‌ها

از نگاه محققان جنايي، شناسايي شخصيت مرتكبان جرائم خشن يكي از مهم‌ترين موضوعات پژوهشي در راستاي مطالعات روان‌شناختي جرائم خشن در حوزه سياست كيفري جنايي است. هدف اين مطالعه تعيين كاربرد و ارائه راهكار روانشناسي علمي نسبت به مرتكبين جرائم خشن است. خشونت مرتكبان ناشي از اختلالات شخصيتي و مشكلات درون و برون خانوادگي و آثار نابرابري قدرت و ثروت در جامعه است و مي‌توان زير نظر متخصصين اين علم از پرخاشگري مجدد پيشگيري نمود. همچنين در راستاي بازپروري شخصيت مرتكبان به منظور ورود مجدد به اجتماع مي‌توان سطوح پرخاشگري و تعداد افراد پرخاشگر را به حداقل رساند و آنان را بر اساس برنامه‌هاي مديريت خشم طبقه‌بندي نمود. از سوي ديگر با سنجش آثار اين افراد در حين ارتكاب جرم، مجازاتي براي آنان تعيين نمود. عليرغم تدابير ارفاقي قانون‌گذار و برنامه‌هاي اصلاحي توسط شوراي طبقه‌بندي زندان، خشونت پرخاشگرانه در جامعه سير فزاينده‌اي داشته و كاهش جمعيت كيفري زندان (ازجمله در قانون كاهش مجازات حبس تعزيري مصوب ۱۳۹۹) ناكارآمد بوده است.