بسترهاي فرهنگي و گرايش كودكان و نوجوانان به ارتكاب جرايم سايبري و راه‌هاي پيشگيري از آن

ضرورت پرداختن به دغدغه‌هاي كودكان كه بزه‌ديدگي رايانه‌اي نيز از جمله مهم‌ترين اين موارد است، امري مبرهن و غيرقابل انكار به حساب مي‌آيد. ايمن‌سازي فضاي سايبري براي كودكان به سازوكارهايي نياز دارد تا ضمن افزايش انعطاف‌پذيري در فضاي سايبري، موجب كاهش جرايم شود و شرايط را براي استفاده بهينه از فضاي سايبري مهيا كند. با اين اوصاف در اين مقاله به دنبال پاسخگويي به اين سؤالات هستيم كه فضاي رايانه براي كودكان و نوجوانان چه آسيب‌ها و مخاطراتي دارد؟ و مؤثرترين راهكارهاي پيشگيري كودكان و نوجوانان از ارتكاب جرايم در فضاي رايانه‌اي چيست؟ نتايج تحقيق بيانگر اين است كه اولاً فضاي سايبر در زندگي كودكان و نوجوانان ما بسيار اثرگذار شده به‌طوري كه احساس مي‌شود از اين فضا به‌عنوان عضوي از خانواده‌ها ياد مي‌شود. فضاي سايبري مي‌تواند تأثيرات بسيار مخرب بر كودكان و نوجوانان بگذارد و باعث ايجاد زمينه‌هاي بزهكاري در آنها شود. ثانياً با توجه به همه‌گير شدن استفاده از فضاي رايانه، سياست‌هاي حاكم در كشور ما در كنار فرصت‌هاي اين فضا، بايد معطوف به آسيب‌ها و تهديدات آن نيز باشد و در اين راستا، اساسي‌ترين نقش را در پيشگيري رشدمدار در فضاي سايبري خانواده بر عهده دارد. هدف اين تحقيق ارائه راهبردهايي براي پيشگيري وضعي از آسيب‌هاي فضاي مجازي است. در اين تحقيق با مطالعات گسترده كتابخانه­اي، تدابيري در قالب راهبردهاي پيشگيري وضعي براي جلوگيري از آسيب‌هاي فضاي مجازي ارائه مي‌شود. تحقيق حاضر از نظر هدف، از نوع كاربردي و از نظر روش، توصيفي ـ تحليلي است. در اين تحقيق از شيوه كتابخانه‌اي و فيش­برداري استفاده شده است.