فرايند طراحي مسكن روستايي در بازسازي پس از زلزله عوامل موثر بر شرايط حين و پس از بحران نمونه پشتيبان: روستاي گوفل پس از زلزله 1369 منجيل

مسكن از جمله عناصري با آسيب پذيري بالا در برابر زلزله است. فرايند بازسازي پس از زلزله نيازمند دانش كافي از بستر آسيب ديده ميباشد كه از تعامل برنامه ريزان و بازماندگان بدست ميآيد. فشار زمان و تنگناهاي سياسي و اقتصادي، فرايند طراحي مسكن پس از زلزله را از زمان غيربحران متفاوت ميكند. لذا نميتوان از الگوهاي متعارف فرايند طراحي در بستر آسيب ديده بهره برد. نگرشهاي محصولگرا با هدف ساخت سريع، پاسخ به نيازهاي بازماندگان را قرباني روند خطي از پيش تعيين شده بازسازي مينمايد. روندي كه بخش غيركالبديِ شكلگيري خانه را ه فراموشي ميسپارد. اين پژوهش، فرايند طراحي مسكن روستايي در بازسازي، را با دوره هاي زماني همبسته آن بررسي ميكند. در تطبيق دو حوزه فرايند طراحي و بازسازي، مشاركت بازماندگان تاثير بسزايي در طراحي مسكن دارد. در اين تحقيق با رويكرد كيفي، نمونه پشتيبان، از ميان روستاهاي بازسازي شده پس از زلزله1369منجيل انتخاب شده است. بازبيني فرايند طراحي بازسازي مسكن در اين زلزله با توجه به گذشت زمان طولاني از وقوع آن، دوره هاي مربوط به تصميمگيري طراحي، ساخت و اجراي طرحها، بهره برداري و ايجاد تغييرات محتمل توسط كاربران در طرحها را دربردارد. نتايج پژوهش در گذار از دوران رسمي بازسازي تا زمان بهره برداري، بازه هايي را معرفي مينمايد كه به واسطه ايجاد تغييرات در روند بازسازي ايجاد شده اند. گذار از اين بازه ها به مثابه شوكي ميتوانند اتصال دوره ها را متزلزل نمايد. تزلزلي كه با عواملي از جمله، اعتماد در جامعه، ميزان هماهنگي اقشار مختلف و سازمان يافتگي ذينفعان كنترل ميشود.