ملاحظات نظري و عملي نظام‌پردازي در روابط بين‌الملل اسلامي

نظام روابط بين‌الملل اسلامي مجموعه‌اي نظام‌مند، متشكل از مباني بينشي، هنجاري و الگوهاي رفتاري در روابط متقابل واحدهاي حكومتي، نهادهاي غيردولتي و همچنين روندهاي سياسي ميان ملت‌ها و كشورهاي جهان است كه از مباني ديني اسلام استنباط مى‌شود. نظام‌پردازي در حوزه روابط بين‌الملل اسلامي را مي‌توان ذيل نظام‌هاي مختلف، از كلان‌نظام گرفته تا خرده‌نظام، دسته‌بندي كرد. نظام‌هاي يادشده، هركدام در بخش‌هاي مختلف روابط بين‌الملل، اعم ‌از نظام‌هاي سياسي، اقتصادي و فرهنگي قابل تعريف‌اند. هدف از انجام تحقيق پيش رو، بررسي چيستي و چرايي نظام‌پردازي در حوزه روابط بين‌الملل اسلامي و برخي ملاحظات نظري و عملي درباره آن است. براساس يافته‌هاي اين پژوهش، نظام‌پردازي در حوزه روابط بين‌الملل اسلامي مستلزم رعايت اقتضائات ديني در سه عرصه حاكميت، حكومت و حكمراني جهاني است. اين اقتضائات در خلال پاسخ به مسائل يادشده با روش توصيفي ـ تحليلي و با رويكردي كاربردي جهت كشف نظام روابط بين‌الملل اسلامي مورد بررسي قرار گرفته‌اند. اين تحقيق، همچنين به بررسي مباني معرفتي دين اسلام و قواعد مربوط به آن در نحوه تعامل با ملت‌ها و روابط با كشورهاي مختلف جهان در چهارچوب نظام روابط بين‌الملل اسلامي مي‌پردازد.