تحليلي بر نقش مشاركت در توسعه پايدار اجتماعي محلات مطالعه موردي: محلات منطقه 8 شهر تهران

پايداري اجتماعي امروزه به عنوان مهمترين بعد توسعه پايدار، جايگاه مهمي در برنامه ريزي هاي شهري دارد و پيوسته با افزايش مشكلات اجتماعي و واگرايي بين محلات از نظر انجام و مشاركت، بر اهميت آن در برنامه ريزي ها افزوده مي شود. از اين رو اين امر نياز به بررسي هاي بيشتري در مطالعات شهري دارد. اين پژوهش به منظور بررسي نقش مشاركت اجتماعي در توسعه پايداري اجتماعي محلات انجام شده است. براي اين منظور ميزان تاثير معناداري اين دو متغير، مورد سنجش قرار گرفته است. پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي – تحليلي مي باشد جمع آوري داده ها به روش كتابخانه اي و ميداني بوده است. جامعه آماري پژوهش از گروه خبرگان تشكيل شده است كه به روش در دسترس 20 نفر به عنوان حجم نمونه پژوهش انتخاب گرديدند. ابزار گردآوري داده ها، پرسش نامه اي كه براساس مباني نظري و مطالعات انجام شده در مقياس پنج درجه اي ليكرت طراحي شده، مي باشد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از معادلات ساختاري و به كمك نرم افزار ايموس انجام شده است. نتايج به دست آمده نشان داد كه مشاركت اجتماعي شهروندان در محلات  با ضريب (بتا) 0.732 بر توسعه پايدار اجتماعي اين محلات تاثير مثبت دارد و رابطه اين دو متغير با هم معنادار مي باشد. به عبارتي ديگر با تقويت مشاركت اجتماعي توسعه پايدار اجتماعي نيز تقويت خواهد شد. و متغيرهاي حس تعلق به مكان، رضايت از محله، مشاركت در فعاليت هاي محله اي و اعتماد نيز بر متغير مشاركت اجتماعي در محلات اثرگذاري مثبتي دارند.