تحليلي بر جايگاه مولفه‌هاي توسعه در برندسازي شهري (مورد مطالعه: شهر بوشهر)

ازآنجاكه برندسازي شهري يكي از پوياترين فعاليت‌هاي در حوزه خط‌مشي‌گذاري در عصر حاضر محسوب مي‌شود كه نقش مهمي در توسعه پايدار منطقه ‌ايفا مي‌كند و با توجه به رشد روزافزون توسعه شهري در ابعاد فرهنگي، اقتصادي، زيست‌محيطي و... نياز به يك برنامه‌ريزي هدفمند و جامع براي همگام شدن با توسعه پايدار مي‌باشد. اين پژوهش با توجه به مؤلفه‌هاي توسعه و تأثير آن بر شاخص‌‌هاي برندسازي شهري بر آن است تا بتوان با بررسي آن‌ها به بهبود وضعيت توسعه و برندسازي شهري در استان كمك نمايد. روش‌هاي گردآوري اطلاعات، مطالعات كتابخانه‌اي و پرسش‌نامه مي‌باشد. جامعه آماري اين پژوهش از دو گروه تشكيل شده است. گروه اول را خبرگان آگاه به موضوع كه تعداد افراد موجود در اين جامعه آماري نامشخص و حجم نمونه مورداستفاده 50 نفر مي‌باشد. گروه دوم شامل سياست‌گذاران و مديران ارشد، كاركنان داراي تحصيلات عالي در استان بوشهر با تعداد 37751 نفر مي‌باشند و حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران، تعداد 382 نفر تعيين شده است. داده‌هاي مورداستفاده در اين پژوهش از طريق 4 پرسش‌نامه كه روايي و پايايي آن‌ها مورد تأييد قرارگرفته است، جمع‌آوري گرديدند. براي اندازه‌گيري سازه‌ها و روابط بين آن‌ها با استفاده از روش معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزئي و نرم‌افزار SMART PLS استفاده شده است. نتايج حاكي از آن است كه در سطح اطمينان 95 درصد، متغيرخط‌مشي برندسازي شهري با مدل توسعه رابطه مثبت و معناداري دارد. لذا پيشنهاد مي‌گردد سياست‌گذاران و مديريت شهري با توجه به رابطه خط‌مشي برندسازي شهري با ابعاد توسعه، جهت برندسازي شهري استان و بهبود ابعاد توسعه برنامه‌ريزي نمايند.