سنجش ميزان اثرگذاري عملكرد شوراي شهر در بهبود فرآيند مديريت و توسعه ‌شهري از منظر شهروندان مطالعه موردي: كلان‌شهر تبريز

شوراهاي اسلامي به عنوان يكي از عناصر مهم سيستم مديريت شهري به عنوان نهاد، سياست گذار، تصميم‌گير و با اندكي تسامح قانون‌گذار در سطح محلي مطرح است كه بايد براي ايفاي نقش خود از جامعيت عملكردي برخوردار باشد تا بتواند وظايف سياست‌گذاري و نظارتي را نسبت به تمام امور در حيطه قلمرو شهر و سازمان هاي ذي ربط در مقياس محلي به انجام رساند. لذا، هدف از تحقيق حاضر سنجش ميزان اثرگذاري عملكرد شوراي شهر در بهبود فرآيند مديريت و توسعه پايدار شهري در كلان‌شهر تبريز مي باشد و از نظر هدف كاربردي، از لحاظ ماهيت و روش، توصيفي – تحليلي و جهت جمع آوري اطلاعات از مطالعات اسنادي و پيمايش ميداني استفاده شد. جامعه آماري تحقيق، كليه شهروندان و ساكنان بالاي 18 سال كلان‌شهر تبريز مي باشد. اين شهر مطابق سرشماري سال 1395 داراي ۱۵۵۸۶۹۳ نفر جمعيت و 497898 خانوار بوده ‌است. جهت تعيين تعداد نمونه از فرمول كوكران استفاده شد كه 327 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. نحوه نمونه برداري نيز با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي به تفكيك مناطق دهگانه انجام گرفت. همچنين جهت تجزيه و تحليل داده ها و اطلاعات از آزمون هاي تي تك نمونه اي، كروسكال واليس، تحليل واريانس، رگرسيون و تحليل مسير استفاده شد. نتايج نشان داد كه ميانگين شاخص نحوه عملكرد شوراهاي اسلامي 2.76 و آمار تي آن 6.59- است كه وضعيت نامطلوب عملكرد شوراي شهر را نشان مي دهد و عملكرد شوراي اسلامي اين شهر در منطقه 9 (با ميانگين 248.80)، منطقه 8 (با ميانگين 239.38) و منطقه 2 (با ميانگين 204.33) نسبت با ساير مناطق مطلوب ارزيابي شده است. همين طور، ميانگين همه شاخص هاي توانمندسازي شوراهاي اسلامي شهر در زمينه توانمندي شوراهاي اسلامي كمتر از مطلوبيت عددي 3 بوده و آماره آن‌ها به صورت منفي برآورد شده است. در نهايت، عملكرد شوراهاي اسلامي در بعد اقتصادي (اشتغال، درآمد و سرمايه گذاري) با اثر كلي 0.608 بيشترين تأثير و در بعد كالبدي با اثر كلي 0.210 كمترين تأثير را در تحقق توسعه پايدار داشته است.