انتخاب ساختار مشبك بهينه در آزمون لهيدگي محوري لوله‌هاي جدارنازك آلومينيومي با استفاده از تصميم‌ گيري چند معياره: روش كوپراس

استفاده از طرح هاي مشبك در ساخت لوله هاي جدارنازك استوانه اي فلزي به عنوان يك گزينه مناسب جاذب انرژي بسيار رايج است. در اين تحقيق، شش طرح هندسي متفاوت براي بررسي قابليت جذب انرژي لوله هاي جدارنازك استوانه اي از جنس آلياژ آلومينيوم 6061 ارائه شده است. از روش تصميم گيري چندمعياره كوپراس براي انتخاب بهترين طرح هندسي استفاده شده است. مقادير پيك اوليه نيرو، انرژي جذب شده كل و جذب انرژي مخصوص لوله ها به عنوان معيارهاي انتخاب بهترين گزينه درنظر گرفته شدند. نتايج به‌دست آمده نشان داد كه لوله مشبك با سوراخ هاي دايروي غيرهم اندازه با چينش يكي درميان به عنوان بهترين گزينه جذب انرژي با درنظر گرفتن همزمان همه معيارها است. در اين طرح هندسي بهينه، چيدمان سوراخهاي دايروي به صورت يكي درميان با 3 رديف سوراخ، 8 سوراخ در هر رديف، قطر سوراخ كوچك 5 و قطر بزرگ 6 ميلي متر بوده است. مقادير پيك اوليه نيرو، انرژي جذب شده كل و جذب انرژي مخصوص در اين لوله به ترتيب برابر با 32.04 كيلونيوتن، 1.20 كيلوژول و 20.88 كيلوژول بر كيلوگرم به دست آمد.