بررسي اثرپذيري داروي دوكسوروبيسين در رده سلول عصبي SH-SY5Y با افزايش سطح بيان كاسپاز 9

SH-SY5Y رده سلولي نوروبلاستوما است كه به عنوان مدلي از سرطان و اختلالات نورودژنراتيو در مطالعات عصبي-تجربي استفاده مي شود. يكي از عوامل ايجاد بيماري نقص در مسير آپوپتوز مي‌باشد. اختلال در پروتئين هاي آپوپتوزي بر فرايند درمان و پاسخ به دارو تاثير دارد. در سلول هاي عصبي به دليل بيان بالاي پروتئين‌هاي مهاركننده‌ آپوپتوز، اثرپذيري داروها چندان نيست. درمان تركيبي يكي از روش‌هاي درمان در حال توسعه است. هدف از اين پژوهش، ارزيابي اثرپذيري داروي دوكسوروبيسين بر آپوپتوز در سلول SH-SY5Y در شرايط بيان بالاي كاسپاز9 است. كاسپاز9 آنزيم كليدي و پيش برنده آپوپتوز داخلي است. ابتدا با MTT سطح زنده ماني سلول تحت تاثير غلظت هاي مختلف دارو بدست آمد. سپس در سلول ژن كاسپاز9 ترانسفكت شد و تحت تاثير غلظت كمتر از IC50 دارو قرار گرفت و با روش هاي مختلف، سطح انرژي و مرگ سلول بررسي شد. نتايج حاصل از سنجش ATP نشان داد با افزايش بيان كاسپاز9 در حضور دارو، سطح ATP كاهش مي يابد. فعاليت كاسپاز3/7 كه شاخصي از مرگ سلول است بيانگر افزايش مرگ طي اثر دارو بر سلول دريافت كننده كاسپاز است. نشر حاصل از رنگ‌آميزي پروپيديوم به هوخست نشان داد بيان كاسپاز9 در تركيب با دارو موجب القاي بيشتر مرگ خواهد شد براي اطمينان از سطوح بياني پروتئين القاكننده مرگ سلولي، با وسترن بلات مقدار پروتئين كاسپاز3 بررسي شد كه افزايش معناداري در حالت تركيب كاسپاز9 و دارو نشان داد. يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد القاي بيان كاسپاز9 تاثير دارو را تشديد مي كند و درمان تركيبي ممكن است بر پاسخ پذيري بيماري هاي نوروني موثر باشد.