پيش‌ بيني كارايي تعليق شكن‌ هاي تجاري جداكننده آب شور از امولسيون نفت خام به كمك ماشين بردار پشتيبان

امولسيون آب شور در نفت خام موجب كاهش ارزش نفت خام، مسموميت كاتاليست‌ها در صنايع پايين دستي و خوردگي تجهيزات در بخش ‌هاي مختلف انتقال، پالايش و نگهداري نفت خام مي‌شود. متداول‌ترين روش صنعتي جداسازي آب شور از نفت خام، استفاده از تركيبات شيميايي مي باشد.تامين تركيبات شيميايي مورد نياز هزينه قابل توجهي دارد. به علاوه عملكرد تعليق شكن‌هاي شيميايي وابستگي بسيار زيادي به نوع نفت خام دارد. پيچيدگي موجود در ساختار نفت خام باعث مي‌شود مدل سازي عملكرد تعليق شكن‌ها دشوار باشد. به منظور كاهش تعداد پارامترهاي مهم نفت خام از نسبت آسفالتين به مجموع رزين و آروماتيك به عنوان مولفه نفت خام استفاده شد. با توجه به پيچيدگي مدل مدنظر، از ماشين بردار پشتيبان به منظور پيش‌بيني عملكرد تعليق شكن‌هاي تجاري استفاده شد. مهم‌ترين چالش در ماشين‌هاي بردار پشتيبان تنظيم فراپارامترها مي باشد. در اين مطالعه براي تنظيم فراپارامترها از معيار ريسك در پيش بيني راندمان هاي بالاتر از 85% و افزايش ضريب همبستگي استفاده شد. به منظور جمع‌آوري داده هاي مدل‌سازي، چهار نمونه نفت خام به همراه دو نمونه تعليق شكن تجاري رايج در واحدهاي بهره‌برداري ميادين جنوب غرب كشورتهيه و با استفاده از روش بطري، عملكرد تعليق شكن تجاري در شرايط عملياتي مختلف بررسي شد. عملكرد الگوريتم پيشنهادي براي تنظيم فراپارامترها با الگوريتم بهينه‌سازي بيزين مورد مقايسه قرارگرفت. نتايج نشان مي‌دهد تنظيم فراپارامترهاي ماشين بردار پشتيبان با معيار ريسك كمك مي‌كند يك مدل با دقت بهتر براي پيش‌بيني عملكرد تعليق شكن‌هاي تجاري طراحي شود. با توجه به اهميت مدل‌سازي عملكرد مواد تعليق شكن در صنعت نفت، اعتبار سنجي مدل با يك نمونه امولسيون جديد مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان مي‌دهد ماشين بردار پشتيبان مي‌تواند مدلي كارامد براي پيش‌بيني تعليق شكن‌هاي تجاري ارائه كند.