تحليل ريسك زمين‌شناسي در اكتشاف بر مبناي سري تله نفتي به‌كمك تئوري شهود و سيستم‌هاي اطلاعات مكاني

تحليل ريسك زمين‌شناسي در يك پروسۀ اكتشاف بر مبناي سري تله، نمونه‌اي از يك فرآيند تصميم‌گيري چند معياره مكاني است. از‌آنجايي‌كه روند تشكيل، تجميع و اكتشاف هيدروكربن داراي پارامترهاي تأثيرگذار متعدد و پيچيده‌اي بوده و به‌علاوه پتانسيل‌يابي اين ذخاير هيدروكربني نيز زمانبر و از نظر مالي بسيار پرهزينه است، لازم است تا ريسك‌هاي موجود در فرآيند اكتشاف هيدروكربن تا حد امكان كنترل و مديريت شود. بخش زيادي از اين ريسك‌ها به‌علت عدم قطعيت‌هاي موجود در داده‌هاي مكاني است. در اين تحقيق قصد بر آن است تا با استفاده از ويژگي هاي موجود در تئوري شهود و سيستم‌هاي اطلاعات مكاني چارچوبي براي مديريت و كاهش ريسك زمين‌شناسي ساختمان‌هاي ناحيه رسوبي فارس طراحي شود. در مورد اين تحقيق گزاره اصلي عبارت است از اينكه كدام مكان‌ها از پلي انتخاب شده به لحاظ وجود سيستم هيدروكربني داراي خطرپذيري كمتري نسبت به‌ساير نقاط هستند و ميزان عدم قطعيت اين برآورد به چه شكل است به اين منظور در اين تحقيق از تئوري شهود يا دمسفر-شيفر استفاده گرديده است. اين تئوري به‌عنوان مبنايي براي محاسبه عدم قطعيت ريسك زمين‌شناسي به‌شكل بازه‌اي به‌كار گرفته شده‌اند. اين نوع رويكرد مستلزم آن بود تا داده‌هاي مورد استفاده در تشكيل سيستم‌هاي نفتي در قالب يك پايگاه داده مكاني گردآوري شوند تا با استفاده از تركيب تحليل‌هاي مكاني با مدل‌هاي عدم قطعيت بتوان نقشه‌هاي ريسك زمين‌شناسي را به‌كمك سيستم‌هاي اطلاعات مكاني با دقت مناسب توليد نمود. نتايج به‌دست آمده نشان داد كه ريسك زمين‌شناسي با دقت 79.6% قابل پايش خواهد بود. تلفيق روش‌هاي مورد استفاده چارچوبي را ارائه مي‌دهد كه هر نقطه از ناحيه رسوبي مورد مطالعه داراي مقدارمشخصي از ريسك زمين‌شناسي باشد كه عدم قطعيت آن توسط تئوري دمسفر-شيفر كنترل شده و طبقه‌بندي اهداف اكتشافي به‌لحاظ ريسك با در نظرگرفتن يك بازه عدم قطعيت انجام گردد.