بررسي احساس عدالت توزيعي شهروندان خرم‌آبادي در برنامه‌هاي رفاهي دولت

پژوهش حاضر تلاش مي‌كند ضمن مرور رويكردهاي مختلف در باب رابطه توسعه، عدالت توزيعي، و رفاه اجتماعي با اتخاذ رويكردي جامعه شناختي احساس عدالت توزيعي شهروندان خرم‌آبادي در برنامه‌هاي رفاهي دولت را بررسي نمايد. اين تحقيق به صورت پيمايشي و با ابزار پرسش نامه در بين شهروندان خرم آبادي در پايان سال 1399 و آغاز 1400 انجام يافته است. نمونه گيري پژوهش با در نظر گرفتن ميزان برخورداري از رفاه اجتماعي مناطق شهري خرم‌آباد با تلفيقي از نمونه گيري خوشه‏اي و طبقه‌بندي نامتناسب طراحي شد و حجم نمونه 400 نفر بود. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد ميزان احساس عدالت توزيعي در رفاه اجتماعي شهروندان خرم‌آبادي پايين و فقط 2.4 درصد از افراد، اين احساس را بالا تلقي نموده‌اند. در ميان ابعاد مختلف نيز آنها در توزيع فرصت‌هاي كار و اشتغال و حكمروايي، احساس تبعيض بيشتري را احساس مي‌كنند، اما در ابعاد آزادي‌هاي فردي و بهره‌مندي از رسانه‌ها و ارتباطات، اين احساس به حداقل مي رسد. بررسي فرضيه‌ها نشان داد متغيرهاي نيازمندي هاي رفاهي اجتماعي، ميزان اعتماد به برنامه‌هاي رفاهي دولت، و ميزان سرمايه اقتصادي داراي همبستگي قوي‌تري با متغير احساس عدالت توزيعي در برنامه‌هاي رفاهي دولت هستند. يافته‌هاي تحليل رگرسيون حاكي از آن است كه متغيرهاي مستقل، 50.8 درصد از واريانس متغير ميزان احساس عدالت توزيعي در برنامه هاي رفاه اجتماعي دولت را پيش بيني مي‌كنند.