نقش حمايت‌هاي اقتصادي دولت بر توانمندسازي مناطق سكونتگاهي غيررسمي (مطالعه موردي: شهرستان رشت)

امروزه پاسخ بـه نيازهاي در حال افزايش جامعه -كه طالب بيشترين تسهيلات و بالاترين كيفيت زندگي هستند- دشوار شده است اما دولت ها امكانات خودشان را در جهت بهبود زندگي مردم به كار ميگيرند تا فرايند عدالت اجتماعي با محوريت توانمندسازي در مناطق سكونتگاهي غيررسمي شهري كه از جمله مهم‌ترين سكونتگاه‌هاي جمعيتي هستند و بيشتر فعاليت‌هاي غير مولد اقتصادي كه ارتباط مستقيم با فعاليت هاي مولد اقتصاد شهري را دارد، اتفاق بيفتد. هدف از اين مطالعه بررسي ميزان تاثيرگذاري حمايت‌هاي اقتصادي بر توانمندسازي مناطق سكونتگاهي غيررسمي مي باشد، بدين جهت با روش توصيفي و تحليلي و با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته به جمع‌آوري داده‌ها از طريق فرمول كوكران 383 نفر از افراد سرپرست خانوار در سكونتگاهاي غيررسمي شهر رشت پرداخته شد.يافته‌ها نشان داد كه در اغلب موارد ميانگين شاخص ها و گويه هاي مورد مطالعه، داراي ميانگين پايين تر از حد متوسط نظري مي باشند يعني حمايت هاي اقتصادي دولت نتوانسته بهبودي در وضعيت زيست مناطق سكونتگاهي غيررسمي ايجاد كند اما بر اساس آزمون كاي دو، بيشترين حمايت هاي‌ اقتصادي دولت به ترتيب متعلق به شاخص بهبود دسترسي بهداشتي و درماني، شاخص تنوع بخشي رژيم غذايي، و افزايش توان و قدرت خريد مي باشد. در مجموع حمايت‌هاي اقتصادي دولت در چندسال گذشته، نتوانسته است به صورت قابل قبول بر روي توانمندسازي مناطق سكونتگاهي غيررسمي تاثيرگذار باشد.