تعيين كننده‌هاي جمعيت‌شناختي پس‌انداز خانوار با تاكيد بر گذار سني (مورد مطالعه: سرپرستان خانوار استان تهران)

متغيرهاي جمعيتي مي‌توانند نقش تعيين‌كننده‌اي در سطح پس‌انداز داشته باشند. ازاين‌رو، تحقيق حاضر با استفاده از داده‌هاي مقطعي و با سنجش ميزان پس‌انداز در بين خانوارهاي شهري تهران قصد دارد ارتباط آن را با گذار سني آزمون نمايد. روش تحقيق تحليل ثانويه بوده است. داده‌هاي مورد بررسي شامل اطلاعات 18610 خانوار شركت‌كننده در نمونه‌گيري از هزينه و درآمدهاي خانوارهاي شهري استان تهران سال 1397 مي‌باشد كه به‌طور سالانه توسط مركز آمار ايران انجام و اطلاعات خام آن در اختيار محققان قرار داده مي‌شود. در اين پژوهش از تئوري گذار سني دايسون و تئوري چرخه زندگي موديگلياني و اندو به‌عنوان چارچوب نظري تحقيق استفاده‌شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه ميانگين درصدي پس‌انداز در بين خانوارهاي موردبررسي متوسط به پايين، 21.80 مي‌باشد؛ همچنين، بر اساس نتايج آزمون‌هاي تفاوت ميانگين T,F، ميانگين پس‌انداز خانوار به تفكيك متغيرهاي سن سرپرست خانوار، جنسيت و وضع فعاليت متفاوت مي‌باشد؛ همچنين، نتايج نشان مي‌دهد كه تئوري چرخه زندگي در اقتصاد شهري تهران صدق مي‌كند و جمعيت جوان فعال داراي ميزان پس‌انداز معنادار بيشتري نسبت به دو طيف كودكان نوجوانان و كهن‌سالان است.