تبيين الگوي ارتقا منزلت اجتماعي پليس جمهوري اسلامي ايران

زمينه و هدف: يكي از نيازهاي سطح بالاي انسان، نياز به احترام و داشتن منزلت است. دستيابي به منزلت و دريافت احترام از طرف ديگران بر جنبه هاي انگيزشي و عملكردي افراد اثرگذار است و از منظر سازماني، يكي از ابعاد رضايت شغلي، پرستيژ يا منزلت كاركنان است و ضعف آن موجب كاهش رضايت شغلي و ساير مشكلات سازماني مي شود. اين مطالعه به‌منظور مطالعه ارائه الگوي ارتقا منزلت اجتماعي پليس جمهوري اسلامي ايران، انجام شد.روش: در اين پژوهش از رويكرد كيفي و روش نظريه زمينه اي (گرندد تئوري) مبتني‌بر الگوي استراوس و كوربين براي دستيابي به اهداف پژوهش استفاده شد. در اين مطالعه با 17 متخصص، مصاحبه نيمه‌ساختاريافته انجام شد و نتايج براساس روش شناسه‌گذاري استراوس و كوربين (2008)، تحليل شد.يافته ها: نتايج مصاحبه ها بيانگر 10 مقوله اصلي، 109 زيرمقوله و 41 مفهوم اوليه بود. مقولات اصلي شامل صيانت از پليس، بازنمايي رسانه اي مطلوب، ارتقا كارآمدي در كاهش جرائم و تأمين امنيت، انگيزش و رفاه كاركنان، تجهيزات و هوشمندسازي، حرفه اي گري، رهبري در حوزه اجتماعي، مقبوليت اجتماعي، رضايت شغلي و منزلت اجتماعي ارتقا يافته، است. مفهوم محوري به‌دست آمده در اين پژوهش، حرفه اي گري بود. درنهايت الگوواره ارتقا منزلت اجتماعي پليس جمهوري اسلامي ايران به صورت شماتيك به‌دست آمد.نتايج: نتايج اين پژوهش نشان مي دهد منزلت اجتماعي پليس از برهم كنش مؤلفه ها و متغيرهاي فراواني حاصل مي شود و در خلأ يا با روش تك‌عاملي، امكان دستيابي به آن وجود ندارد. اين پژوهش نشان داد در كنار تغيير در فرهنگ و شيوه ارائه خدمت سازماني، بايد به تعاملات اجتماعي متقابل پليس و بازنمايي رسانه اي پليس توجه شود. درنهايت توجه به خانواده كاركنان پليس، موضوع مهم ديگري است كه درنهايت معما را تكميل مي كند.