عوامل مؤثر بر احساس امنيت اجتماعي (مطالعه موردي شهروندان شهرهاي استان كرمانشاه)

زمينه و هدف: از ديدگاه جامعه ‌شناسي، امنيت اجتماعي سنگ‌بناي يك جامعه سالم بوده و از اهميت شـاياني برخـوردار است. استان كرمانشاه از يك طرف به‌واسطه قرارگيري در مرز غربي و همجواري با كشور ناآرام عراق مي تواند به‌طور بالقوه از ناامني اجتماعي رنج ببرد. از طرف ديگر حجم زيادي از تبهكاري ها، شرارت ها، اعتياد و بسياري از آسيب ها و مسائل اجتماعي ديگر باعث وارد آمدن خدشه بر امنيت اجتماعي شده است. بنابراين هدف اين پژوهش، پاسخ به اين پرسش است كه وضعيت احساس امنيت اجتماعي در بين شهروندان شهرهاي استان كرمانشاه چگونه است و چه عواملي بر احساس امنيت اجتماعي آنها تأثيرگذار است.روش: روش اين پژوهش، پيمايشي؛ تكنيك گردآوري اطلاعات، پرسش‌نامه و روش نمونه گيري آن، پي‌پي‌اس است. جامعه آماري اين پژوهش، همه شهروندان بالاي 18 سال شهرهاي استان است كه متناسب با جمعيت هر شهر، تعدادي به صورت نمونه انتخاب شده است. براي تحليل اطلاعات، برنامه نرم‌افزاري آماري اس‌پي‌اس‌اس نسخه 25 مورد استفاده قرار گرفته است. در بخش آمار توصيفي براي توصيف داده ها، از شاخص هاي مركزي و پراكندگي و در بخش آمار استنباطي براي رد و تأييد فرضيه ها به تناسب سطح اندازه گيري متغيرها، از آماره هاي همبستگي پيرسون، اسپيرمن، تحليل واريانس يكطرفه و آزمون تي دو گروه مستقل استفاده شده است.يافته ‌ها: يافته ‌هاي پژوهش نشان داد كه متغيرهاي سن و تحصيلات، ارتباط معناداري با احساس امنيت اجتماعي نداشتند، اما رابطه متغيرهاي جنس، شغل، شهر محل زندگي و نگرش عمومي مردم به پليس با احساس امنيت اجتماعي تأييد شد.نتايج : در جمع بندي نهايي مي توان گفت پليس در تأمين احساس امنيت اجتماعي مردم، نقشي محوري دارد. بديهي است هر چه پليس، اين نقش خود را بهتر انجام دهد، مردم جامعه به پليس، نگرش بهتري خواهند داشت و همين نگرش بهتر، باعث بازتوليد احساس امنيت اجتماعي مي‌ شود، بنابراين چرخه ‌اي شكل مي گيرد كه در يك رابطه متقابل، همديگر را منتفع مي كنند.