بررسي اثر نامتقارن قيمت بازار مسكن بر بازار بورس و اوراق بهادار تهران

بخش مسكن يكي از زيربخش‌هاي اقتصادي است كه سهم عمده‌‌اي در توليد ناخالص داخلي، تشكيل سرمايۀ ثابت ناخالص و اشتغال دارد و به دليل داشتن ارتباط قوي با ساير بخش‌هاي مالي، نقش حياتي در ايجاد پويايي و رونق فعاليت‌هاي بازار بورس و اوراق بهادار دارد. با توجه به اهميت موضوع، در اين پژوهش اثرات كوتاه‌مدت و بلندمدت اثر نامتقارن قيمت بازار مسكن بر بازار بورس اوراق بهادار تهران مورد بررسي قرار گرفته است. بدين منظور با جمع‌آوري داده‌هاي سالانه طي سال‌هاي 1367 تا 1398 و با بهره‌گيري از الگوي اقتصادسنجي، به تخمين مدل و تفسير نتايج پرداخته شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه در بلندمدت، اگر شاخص قيمت مسكن يك درصد افزايش يابد، شاخص كل بازار سهام به ميزان 0.78 درصد كاهش خواهد يافت. همچنين متغير شاخص قيمت كالاها و خدمات تأثير مثبت بر شاخص كل بازار سهام دارد؛ به‌طوري كه با افزايش يك درصد در شاخص قيمت كالاها و خدمات، شاخص كل بازار سهام به ميزان 1.562 درصد افزايش مي‌يابد. نرخ ارز غيررسمي و نرخ‌هاي سود (مورد انتظار) تسهيلات بانكي براي سپرده‌‌هاي بلندمدت تأثير مثبت بر شاخص كل بازار سهام دارد؛ به‌طوري كه با افزايش يك درصد در اين متغيرها، شاخص كل بازار سهام 1.149 درصد افزايش و 0.801 درصد كاهش خواهد يافت. رشد اقتصادي (رشد توليد ناخالص داخلي) تأثير مثبت و اندكي بر شاخص كل بازار سهام دارد؛ به‌طوري كه با افزايش يك درصد در رشد اقتصادي كشور، شاخص كل بازار سهام به ميزان 0.001 درصد افزايش مي‌يابد. همچنين ضرايب به‌دست‌آمده براي تكانه‌‌هاي مثبت و منفي قيمت مسكن نشان مي‌دهد كه هم در بلندمدت و هم در كوتاه‌مدت واكنش شاخص كل بازار سهام به شوك‌هاي مثبت و منفي شاخص قيمت مسكن نامتقارن است.