بررسي تاثير حكمراني بر بيكاري در كشورهاي منتخب عضو اوپك

كاهش بيكاري به‌عنوان يكي از شاخص‌هاي كليدي ارزيابي اقتصاد كشورها همواره كانون توجه اقتصاددان و سياستمداران كشورها بوده است. در دهه‌هاي اخير و با گسترش رويكرد نهادگرايي جديد، حكمراني خوب و اجزاي آن به عنوان يكي از عوامل مهم اثرگذار بر استراتژي توسعه كشورها و كنترل بيكاري مورد توجه قرار گرفته‌است. از اين رو هدف اصلي در اين مطالعه، بررسي اثر حكمراني خوب بر بيكاري در كشورهاي منتخب صادركننده نفت مي‌باشد. در اين راستا؛ اثر شاخص‌هاي حكمراني خوب بر بيكاري در كشورهاي منتخب عضو سازمان اوپك با بكارگيري روش حداقل مربعات معمولي اصلاح‌شده (FMOLS) مورد بررسي قرارگرفت. داده‌هاي مورد استفاده در اين پژوهش داده‌هاي ساليانه مستخرج از سازمان‌ها و پايگاه‌هاي معتبر علمي براي دوره زماني 2002 تا 2021 است. با توجه به همبستگي شديد بين شاخص‌هاي حكمراني خوب و به منظور جلوگيري از بروز مشكلات ناشي از هم‌خطي چندگانه، با بكارگيري روش تجزيه مولفه اصلي (PCA)، مؤلفه‌هاي اصلي حكمراني استخراج گرديد و اولين مؤلفه‌ي اصلي (〖PC〗_1) به‌عنوان پروكسي ابعاد مختلف حكمراني وارد الگو شد. نتايج حاصل از برآورد مدل نشان داد كه اولين مولفه اصلي حكمراني تاثير منفي و معناداري بر بيكاري در اين گروه از كشورها دارد، بدين معنا كه بهبود وضعيت حكمراني مي‌تواند زمينه كاهش بيكاري در كشور‌هاي عضو اوپك را فراهم آورد. هم‌چنين، نرخ بهره به عنوان يكي از متغيرهاي كلان اثرگذار بر بيكاري وارد شده در الگو، تاثير مثبت و معناداري بر بيكاري دارد.