بررسي آزمايشگاهي تلفات انرژي در سرريزهاي جامي شكل مثلثي ساده و دندانه اي

با احداث سدهاي بلند در مسير رودخانه ها، سيلاب مازاد بر گنجايش مخزن بوسيله سرريزها تخليه ميگردد. نظر به اينكه جريان در سرريزها فوق بحراني ميباشد،انرژي جنبشي جريان در انتهاي سرريز بسيار زياد بوده و موجب فرسايش در پايين دست سرريز ميشود.بنابراين سرريز نياز به سازه مستهلاك‌كننده انرژي در قسمت انتهايي داشته تا از انرژي مازاد خروجي كاسته و ميزان فرسايش و آبشستگي در پايين‌دست سرريز به حداقل برسد.اين تحقيق جهت بررسي آزمايشگاهي تلفات نسبي انرژي در دو مدل سرريز مثلثي ساده و دندانه اي در چهار عدد فرود مختلف و در سه عمق پاياب 100، 90 و 80 درصد انجام شد.متغيرهاي مؤثر در اين تحقيق عدد فرود و عمق پاياب در انتهاي پرش هيدروليكي در سرريز جامي شكل بود.نتايج اين تحقيق نشان داد در سه عمق پاياب،با افزايش عدد فرود تلفات انرژي كاهش مييابد.همچنين تلفات انرژي در حالت مسير پرتابه آزاد نسبت به دو حالت ديگر به‌دليل توسعه‌يافتگي كامل پرش هيدروليكي در سرريز جامي شكل بيشتر ميباشد.در حالت مقايسه كلي عملكرد سرريز مثلثي دندانه اي نسبت به حالت بدون دندانه،در اتلاف انرژي بهتر عمل نمود كه علت اين امر شكستگي و فشردگي خطوط جريان در برخورد با دندانه ها در انتهاي قسمت پرتابه سرريز ميباشد.همچنين نتايج نشان داد استفاده از دندانه در انتهاي پرتابه سرريز باعث اتلاف انرژي در شرايط 100 درصد عمق پاياب در سرريز مثلثي دندانه اي نسبت به سرريز مثلثي ساده بطور متوسط به ميزان 7 درصد و در شرايط 90 و 80 درصد عمق پاياب نيز بطور متوسط بترتيب حدود 8 و 10 درصد مي باشد.