مقايسه‌ي تغييرات زماني و مكاني تبخير ‌و ‌تعرق ذرت در منطقه‌ي ماهيدشت حاصل از تصوير ماهواره‌اي لندست ۸ و منابع موجود

ميزان تبخير و تعرق گياهان درون يك منطقه با توجه به پارامترهاي هواشناسي، مرحله رشد گياه و شرايط مديريتي مزارع داراي تغييرات زماني و مكاني مي باشد. هدف از مطالعه كنوني مقايسه روند تغييرات مكاني و زماني تبخير و تعرق ذرت در منطقه ماهيدشت با استفاده از تصاوير ماهواره اي با منابع علمي موجود (به علت نبودن داده هاي لايسيمتري) بوده است. در اين مطالعه تبخير و تعرق روزانه براي چهار مزرعه ذرت واقع در مناطق مختلف دشت با استفاده از الگوريتم سبال و تصاوير ماهواره اي لندست8 در 6 تاريخ در طول دوره رشد گياه ذرت در سال 1393 تخمين زده شد. از آنجايي كه اندازه گيري مزرعه اي تبخير و تعرق واقعي جهت اعتبار سنجي نتايج حاصل از برآورد تبخير و تعرق براساس الگوريتم سبال وجود نداشت، نتايج نهايي (تبخير و تعرق) و همچنين نتايج مياني الگوريتم سبال (شاخص دماي سطحي، NDVI و آلبيدو ) با نتايج قابل قبول در دسترس مقايسه شد. نتايج نشان داد تبخير و تعرق به دست آمده با الگوريتم سبال و نرم افزار AGWAT روند مشابهي داشتند. روند افزايشي و كاهشي دماي سطحي در گذر زمان منطقي بود. متوسط شاخص NDVI در طول دوره رشد در مزارع مورد مطالعه بين 0.47 تا 0.53 بوده كه با توجه به منابع در محدوده قابل قبولي قرار دارد. ضريب بازتاب نور (آلبيدو) با متوسط 0.18-0.17 تغييرات اندكي در بين مزارع منتخب داشت. تغييرات زماني نتايج نشان دهنده روند افزايشي دماي سطحي، تبخير و تعرق و شاخص گياهي NDVI تا اواسط دوره رشد و سپس كاهش اين پارامترها مي باشد.