ارزيابي ريسك‌هاي انتقال و توزيع گاز به مناطق روستايي (مورد مطالعه: استان هرمزگان)

در اين مطالعه به شناسايي، ارزيابي و اولويت بندي ريسك هاي انتقال و توزيع گاز به مناطق روستايي و ارائه راهكارهاي لازم جهت پوشش آن ها پرداخته شد. براي اين منظور جهت گردآوري داده هاي مورد نياز، پرسشنامه طراحي شده ميان نمونه تعيين شده (به روش گلوله برفي) از خبرگان صنعت گاز كشور و بويژه استان هرمزگان توزيع شد و از ميان آن ها 17 پرسشنامه تكميل و دريافت شد. همچنين، جهت تجزيه وتحليل داده ها از تكنيك دلفي، فرآيند تحليل سلسله مراتبي (AHP)، تكنيك ديمتل (DEMATEL) و فرآيند تحليل شبكه اي (ANP) استفاده شد. نتايج نشان داد بطوركلي 31 ريسك در 5 معيار اصلي در انتقال و توزيع گاز به مناطق روستايي وجود دارد كه به استثناي ريسك هاي: تغيير در قوانين سرمايه گذاري داخلي، تغيير در مفاد قرارداد و تغيير در فناوري، كه در محدوده زرد (احتياط) مي باشند، تمامي ريسك هاي شناسايي شده در محدوده قرمز (خطر) هستند. همچنين، در ميان معيارهاي اصلي به ترتيب، ريسك هاي: «مديريتي/سازماني»، «اقتصادي»، «سياسي و قانوني»، «زيست محيطي» و «فني»، در اولويت مي باشند. علاوه براين، در ميان زيرمعيارها: «عدم كفايت نيروهاي متخصص»، «كمبود نقدينگي»، «ناكارآمدي سيستم سلامت، امنيت و محيط زيست (HSE)»، «عدم جذب بودجه»، «عملكرد و تصميمات نامناسب مديران»، «نوسانات قيمت ها»، «تحريم هاي اقتصادي»، «زمان بندي نامناسب»، «حوادث فاجعه آميز» و «نوسانات نرخ ارز»، به ترتيب در اولويت اول تا دهم هستند. در نهايت، راهكارهاي پوشش ريسك هاي انتقال و توزيع گاز به مناطق روستايي بر اساس اولويت آن ها ارائه شد.