تحليل اثرات اجراي طرح هادي روستايي بر بهبود كيفيت زندگي جامعه محلي (مطالعه موردي: دهستان رشتخوار)

يكي از مهم‌ترين طرح‌ ها و برنامه‌هاي دولت براي ساماندهي و توسعه روستاها در كشور، تهيه اجراي طرح هادي است. پژوهش حاضر، با هدف بررسي و تحليل پيامدهاي اجراي طرح هادي روستايي در راستايي بهبود كيفيت زندگي جامعه محلي در دهستان رشتخوار مي‌باشد. اين تحقيق، از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش، توصيفي- تحليلي است. در اين پژوهش، روش نمونه‌گيري تصادفي بوده است و با فرمول كوكران(320 خانوار در سطح محدوده مورد مطالعه) حجم نمونه تعيين گرديد. داده‌ها، با مطالعات ميداني( پرسشنامه، مشاهده: شاخص‌هاي انتخابي و محقق ساخته) و استفاده از مطالعات كتابخانه‌اي جمع آوري شده است. براي سنجش پايايي پرسش‌نامه، با استفاده از روش آلفاي كرونباخ با ميزان 0.830، رضايت بخش بودن داده‌ها براي انجام پژوهش را نشان داد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم افزار SPSS استفاده شد. همچنين براي بررسي توزيع فضايي در بين روستاهايي كه طرح هادي در آن اجرا شده بود از الگوي ويكور استفاده شد. يافته‌هاي تحقيق، نشانگر آن است كه ميانگين اثرات طرح هادي بر كيفيت زندگي مناطق روستايي مورد مطالعه در آزمون (t) تك نمونه‌اي در سطح متوسط(3) است. هعمچنين در الگوي رگرسيوني چندگانه توام، نقش عوامل و ابعاد تاثير گذار بر ميزان كيفيت زندگي خانوارهاي روستايي از پيامدهاي طرح‌هادي و توسعه آن در دهستان رشتخوار، نشان داد كه همه ابعاد 6 گانه كالبدي، زيرساختي، محيطي، اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي معنادار هستند. براساس تكنيك وايكور، روستاي فتح‌اباد و سعادت آباد به ترتيب با 0.16 و 0.20 داراي بالاترين رتبه و روستاهاي روح آباد و اندنجرد با ميزان 0.96 و 0.80 داراي پايين‌ترين رتبه از نظر بهبود كيفيت زندگي موثر از اجراي طرح هاي هادي، نسبت به ساير روستاها هستند.