نقش ايالات متحده آمريكا در شروع، تداوم و پايان جنگ رژيم بعث عراق عليه جمهوري اسلامي ايران

ايالات متحده آمريكا با نظرداشت منافع چندگانه سياسي، امنيتي و اقتصادي خود در منطقه خليج فارس، همواره رويكردي مداخله‌‌گرايانه در قبال مناسبات موجود ميان كشورهاي منطقه اتخاذ كرده است. اين رويكرد در عمل در قالب اشكال متنوعي از جمله پيمان‌هاي امنيتي، كمك‌هاي مالي، فروش تسليحات، فشارهاي اقتصادي، مداخلات نظامي جلوه‌گر شده است. در چنين بستري، توجه ويژه به نقش متغير ايالات متحده در تحولات منطقه خليج فارس ضرورتي مضاعف مي‌يابد و اين امر در رابطه با جنگ تحميلي رژيم بعث عليه جمهوري اسلامي ايران نيز قابل توجه است. بر اين اساس، در اين مقاله نويسندگان مي‌كوشند با كاربست رويكردي كيفي به اين پرسش پاسخ دهند كه نقش ايالات متحده آمريكا در شروع، تداوم و پايان اين جنگ چه بوده است. مدعاي اين پژوهش پس از بازخواني تحليلي اقدامات متعدد ايالات متحده طي سال‌هاي جنگ آن است كه الگوي رفتاري اين كشور در اين سال‌ها از حالتي آونگي برخوردار بوده است كه مبتني بر آن از يك‌سو دست به ايجاد كمربند منطقه‌اي حمايت از رژيم بعثي عراق زده و از سويي ديگر در صدد محدودسازي توان نظامي و ايدئولوژيك جمهوري اسلامي ايران برآمده است. عملكرد منحصربفرد ايالات متحده طي جنگ تحميلي متأثر از يك راهبرد كلان منفعت‌محور با هدف غايي تأمين منافع چندگانه اين كشور در منطقه خليج فارس دنبال شده است.