سازه‌انگاري و هويت انقلاب اسلامي «ملاحظه‌اي بر صدور ارزش‌هاي انقلاب اسلامي در بستر ِجنگ تحميلي»

اين پژوهش كه با رويكردي كيفي و متكي بر ابزار گردآوري داده‌ها به صورت كتابخانه‌اي و اسنادي بود، تلاش نمود تا روند برساخت هويت متمايز انقلاب اسلامي را در بستر جنگ هشت سالة تحميلي رژيم بعث عراق عليه ايران و با محوريت قرار دادن مسئلة صدور انقلاب مورد بررسي قرار دهد. سازه‌انگاران بر اين باوراند كه هويت، درك از خود و ديگري و برداشت از وضعيت كنوني و آينده و در كل ذهنيت ايجاد شده باعث مي‌گردد كنش ساختار و بازيگران‌ انقلابي در بستري همچون جنگ شكل‌بندي جديد و تحوّلي ماهوي به خود بگيرد. چنانچه شكل‌گيري هويت تقابل‌جويانه در عرصة سياست خارجي با توجّه به محوريت يافتن اصل موجوديت نظام انقلابي مهمترين پيامد اين وضع در بين انقلابيون و بازيگران مي‌باشد. بر مبناي اين‌گزاره، نوشتار حاضر در تلاش بود تا ابتدا به اصول و مباني تئوريكي صدور انقلاب اسلامي پرداخته و سپس كنش رهبران انقلابي نسبت به راهبرد صدور انقلاب در بستر رخدادي چون جنگ را مورد بررسي قرار دهد. چنانچه مطابق با يافته‌هاي حاصله مي‌توان گفت جنگ تحميلي بستري مهيا نمود تا هويت انقلاب اسلامي بر اساس دو انگاره از خود و انگاره‌هاي ديگري در يك زمان صريح‌ترين كنش‌ها و واكنش‌ها را به عرصة عمل وارد نمايد؛ لذا از آنجا كه هويت‌ها سازنده و تأثيرپذير از ساختارند، اين تعامل بين بازيگران و درك از خود و ديگري در آرماني‌ترين عرصة بيروني انقلاب، يعني صدور انقلاب تأثيراتي كيفي بر جاي گذاشته است كه رسالت اين پژوهش نيز بررسي اين روند تأثير پذيري در بستر يك جنگ تحميلي بوده است.