رويكردي آميخته در شناسايي آسيب هاي فرايند هدايت تحصيلي - شغلي دانشجويان و فارغ التحصيلان دانشگاه تهران

پژوهش حاضر با هدف شناسايي آسيب هاي فرايند هدايت تحصيلي-شغلي دانشجويان دانشگاه تهران با رويكردي آميخته از نوع تشريحي انجام شد. بخش اول با هدف مقايسه ميزان رضايت از رشته تحصيلي ميان دانشجويان دانشگاه تهران در سال تحصيلي 1400-1399 با رويكرد كمي انجام شد. جامعه پژوهش نيز شامل كليه دانشجويان دوره‌‌هاي كارشناسي، كارشناسي ارشد و دكتري دانشكده هاي دانشگاه تهران و علوم پزشكي تهران بود كه نمونه اي از اين جامعه به شيوه غيرتصادفي از نوع در دسترس به حجم 361 نفر انتخاب شدند و به پرسشنامه رضايت از رشته تحصيلي نوتا پاسخ دادند. نتايج اين بخش نشان داد كه بين ميزان رضايت از رشته تحصيلي به تفكيك سطوح متغيرهاي جنسيت، دوره‌ تحصيلي و داشتن تجربه تغيير رشته تفاوت معناداري وجود ندارد. اما ميان دانشجويان باتوجه به ترم ها و رشته هاي تحصيلي مختلف تفاوت معنادار وجود داشت. بخش دوم از پژوهش با رويكرد كيفي به روش پديدارشناسي به منظور شناسايي پيامدهاي منفي فرايند هدايت تحصيلي-شغلي نامطلوب و شيوه مواجهه دانشجويان با پيامدها انجام شد. داده ها در اين بخش با استفاده از مصاحبه هاي نيمه ساختاريافته با 25 نفر از دانشجويان و فارغ التحصيلان دانشگاه تهران كه به شيوه هدفمند انتخاب شدند، جمع آوري شد. يافته هاي پژوهش در اين بخش نشان داد كه پيامدهاي منفي يك هدايت تحصيلي-شغلي نامطلوب در 25 زيرمضمون و شش مضمون كلي پيامدهاي تحصيلي، رواني، خانوادگي، اقتصادي، فردي-اجتماعي و جسماني و شيوه مواجهه با پيامدها در 11 زيرمضمون و پنج مضمون كلي فعاليت هاي تحصيلي، اجتماعي، شغلي، سازگارانه و مقابله اي طبقه بندي شدند.