بررسي تأثير حضور آمريكا در عراق و گسترش ناامني در اين كشور بعد از سقوط صدام

عمده ترين راهبرد ايالات متحده براي پيشبرد اهداف خود در اوايل هزاره سوم ميلادي حمله پيش دستانه و جنگ پيش گيرانه بود، در واقع حادثه 11 سپتامبر به آن دسته افكار، برنامه ها، گروه ها، و گرايش هاي سياسي تندروانه و راديكال در عرصه سياست خارجي و دفاعي آمريكا تعلق دارد كه در طول دوران رياست جمهوري بوش پدر و كلينتون در انزوا قرار داشته و در دوره بوش پسر مجال و امكان بروز و ظهور يافته و آن را از حاشيه به متن سياست خارجي ايالات متحده انتقال داد. روند تحولات عراق بعد از حمله امريكا، ساختار سياسي عراق را مورد دگرگوني بزرگي قرار داده بود. عراق بعد از صدام دوران جديدي را تجربه نمود كه يكي مولفه هاي اين دوران گسترش ناامني و تروريسم در اين كشور بوده است. در راستاي انجام اين پژوهش كه به شيوه توصيفي- تحليلي به رشته تحرير در آمده است اين سؤال مطرح شده است كه: حضور امريكا در عراق بعد از صدام چه پيامدهاي امنيتي داشته است؟ براي پاسخ دهي به سؤال مطرح شده اين فرضيه ارائه گرديده است كه: حضور امريكا در عراق سبب بحران و ايجاد ناامني و همچنين گسترش تروريسم در اين كشور گرديد.يافته هاي تحقيق حاكي از آن است كه حمله امريكا به عراق و حضور مستمر در اين كشور سبب گرديد تا ناامني و تروريسم در اين كشور رونق گرفته مشكلات متعددي را براي جامعه عراق به وجود آورد.