تأثير سوليفلكسيون‌هاي حوضه آبريز درونگر بر خصوصيات فيزيكي و شيميايي خاك

سوليفلكسيون عبارت است از جابجايي قشر گلي بر سطح زيربناي ثابت كه در مناطق مجاور يخچالي و كوهستان ها رخ مي‌دهد. اين فرآيند كمتر از فرآيندهاي سريع (زمين‌لغزش) و انتقالات ژئوشيميايي بر برهنه شدن كوه ها تأثير مي‌گذارد، ولي به دليل گستردگي، تأثير زيادي بر تكامل مناظر كوهستاني دارد. اين در حالي است كه به‌عنوان عامل اختلال طبيعي دست‌كم گرفته شده و نقش اكولوژيكي آن‌ در حفظ تنوع زيستي ناديده گرفته مي‌شود. به‌منظور بررسي خصوصيات فيزيكي و شيميايي خاك سوليفلكسيون‌هاي مختلف، 4 سايت در حوضه آبريز رودخانه درونگر، واقع در شمال شرق كشور، براساس نوع پله‌اي يا زبانه‌اي انتخاب شدند. سپس از ميكروتوپوگرافي مختلف شامل قسمت‌هاي پيشاني، كف و حاشيه نمونه‌گيري (درمجموع 24 نمونه) انجام و بافت، كربن آلي، فسفر و پتاسيم قابل‌دسترس، pH، هدايت الكتريكي، كربنات كلسيم معادل، رطوبت اشباع، پايداري خاكدانه و تخلخل اندازه‌گيري شدند. نتايج نشان داد كه تأثير نوع سايت و ميكرومورفولوژي بر تخلخل و فسفر قابل‌دسترس خاك معني‌دار نبود. در ساير خصوصيات موردمطالعه تنها اثر ساده نوع سايت موردمطالعه معني‌دار بود. مقادير pH، هدايت الكتريكي، رطوبت اشباع و پتاسيم قابل‌دسترس در سايت 1 و 2 در مقايسه با دو سايت ديگر كمتر بوده و اختلاف معني‌داري داشت. اين روند در مورد كربن آلي، پايداري خاكدانه و كربنات كلسيم معادل برعكس بود و بيشترين مقدار اين فاكتورها در سوليفلكسيون‌هاي نوع پله اي مشاهده شد. به نظر مي‌رسد تأثير جابجايي خاك و ارتباط متقابل برخي خصوصيات خاك و اثرگذاري آن‌ها بر روي هم مي تواند باعث به وجود آمدن خصوصيات مختلف در خاك سوليفلكسيون‌هاي موردبررسي باشد.