تحليل وضعيت تكتونيكي طاقديس‌هاي شمال غربي زاگرس و ارتباط آن با كانون‌هاي زمين‌لرزه

عوامل تكتونيكي نقش مهمي در تغييرات لندفرمي مناطق دارند و بر مبناي اين تغييرات نيز مي توان وضعيت تكتونيكي مناطق را ارزيابي كرد؛ بنابراين تحليل وضعيت تكتونيكي لندفرم ها جهت مديريت محيطي و برنامه ريزي هاي مختلف، حائز اهميت است. بر اين اساس، در اين پژوهش به بررسي وضعيت تكتونيكي طاقديس هاي مناطق شمالي و غربي استان كرمانشاه و ارتباط آن با كانون هاي زمين لرزه پرداخته شده است. در اين تحقيق از مدل رقومي ارتفاعي ۳۰ متر SRTM، نقشه هاي توپوگرافي ۱:۵۰۰۰۰، نقشه هاي ۱:۱۰۰۰۰۰ منطقه و همچنين اطلاعات مربوط به كانون زلزله هاي رخ داده در منطقه در طي سال هاي ۱۹۰۰ تا ۲۰20، به‌عنوان داده ها تحقيق استفاده شده است. اين تحقيق در سه مرحله كلي انجام شده است. در مرحله اول با استفاده از 8 شاخص ژئومورفيك، به تحليل وضعيت تكتونيكي 5 طاقديس ازگله، دنه خشك، سنجابي، ماهيدشت و ويس پرداخته شده است. در مرحله دوم، نقشه موقعيت كانون هاي زمين لرزه هاي رخ داده در منطقه طي سال هاي 1990 تا 2020 تهيه شده است و در مرحله سوم نيز رابطه بين فعاليت تكتونيكي طاقديس ها از نظر شاخص هاي مختلف و كانون هاي زمين لرزه هاي رخ داده مورد ارزيابي قرار گرفته شده است. بر اساس نتايج حاصله، طاقديس هاي مناطق غربي (طاقديس ازگله و دنه خشك) داراي وضعيت تكتونيكي فعال تري نسبت به طاقديس هاي مناطق شرق هستند. همچنين با توجه به اينكه مناطق غربي منطقه داراي بيش ترين تعداد كانون هاي زمين لرزه بوده است؛ بنابراين مي توان گفت بين كانون هاي زمين لرزه و وضعيت تكتونيكي طاقديس ها، رابطه مستقيمي برقرار است.