مدل ساختاري عوامل فرهنگي ـ اجتماعي تأثيرگذار بر فرآيند ترك پايدار اعتياد از ديدگاه متخصصان حوزه اعتياد با استفاده از تكنيك ديماتل

پژوهش حاضر با هدف بررسي عوامل فرهنگي و اجتماعي مؤثر بر فرآيند ترك پايدار اعتياد از ديدگاه متخصصان حوزه اعتياد انجام پذيرفته است. روش پژوهش حاضر كمي و ابزار تحقيق پرسشنامه است. تكنيك مورداستفاده در پژوهش حاضر تكنيك ديماتل است كه بر پايه مقايسه‌هاي زوجي است. اين تكنيك با بهره‌گيري از نظرات خبرگان در استخراج عوامل موجود در سيستم، ساختاردهي سيستماتيك به آن‌ها و با به‌ كارگيري اصول نظريه گراف، ساختاري سلسله مراتبي از عوامل موجود در سيستم همراه با روابط تأثير گذاري و تأثيرپذيري متقابل عناصر مذكور فراهم مي‌آورد. بدين سان شدت اثر روابط مذكور به‌ صورت كمي مشخص مي‌ شود. جامعه آماري شامل 13 نفر از متخصصان و خبرگان حوزه اعتياد كه به‌طور عمده روي اعتياد و ترك پايدار آن مطالعاتي داشته و صاحب‌ نظر بودند. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه به ترتيب بيشترين تأثيرپذيري مربوط به متغيرهاي ترك پايدار اعتياد، پايگاه اقتصادي ـ اجتماعي و گروه دوستان مي‌باشد. همچنين متغيرهايي كه بيشترين ميزان تأثير گذاري را بر ترك اعتياد داشته‌اند عبارت‌اند از متغير سلامت روان با 1.57، بي‌هنجاري با 1.0، دين‌داري با 0.882 و كنترل اجتماعي به همراه گروه دوستان با 0.658 كه به ترتيب بيشترين تأثير را بر فرآيند ترك اعتياد داشته‌اند.