خاصگي رسانه سينما در عصر ديجيتال: قياس تطبيقي سينماي گسترش يافته و سينماي داستانگوي آمريكا

خاصگي سينما در دوران كلاسيك مورد توجه حوزه‌هاي دانشي گوناگون و انديشمندانِ فرماليسم و رئاليسم از جمله مانتسبرگ، آرنهايم، لوكاچ، استم، كراكوئر، كرول، بازن، بورچ و وولن قرار گرفته و آراي مختلفي در اين زمينه قابل مشاهده است. همچنين، سينماي عصر حاضر، تحت تأثير فرايند ديجيتاليسم، دستخوش تغييراتي بنيادين، هم در تكنيك و هم در ايده پردازي، شده است و تفاوتهاي بسياري با سينماي خاص دوره كلاسيك يافته است. هدف اصلي پژوهش حاضر تحليل تغييرات شيوه‌هاي بياني سينما در عصر ديجيتال است. به بيان ديگر، مسئله اصلي عبارت است از واكاوي تاثيرات ديجيتاليسم بر سينما و مكاشفه روندي كه خاصگي سينما را در عصر حاضر با جهش مواجه ساخته است. روش تحقيق كيفي و داده بنياد است. از اين‌رو، براي رسيدن به يك نظريه مبنايي بر اساس انتخاب هدفمند از موارد مطلوب 50 كتاب و 50 مقاله علمي از پايگاه‌هاي ملي و بين‌المللي، آثاري از سينماي تجربه‌گرا و 22 فيلم از سال 2000الي 2022 از سينماي داستانگوي آمريكا كه بيشترين جايزه اسكار را دريافت كرده‌اند مورد مداقه و تطبيق قرار گرفت. نتيجه حاصله نشان از آن دارد كه جنبه‌هاي خودبودن/ خودانگاري، هيبريدي بودن/ شدن، رويكرد خانگي/ داخلي، بازسازي يا بازآفريني، برساختگرايي واقعيت، كنش تعامل‌گرايي و امپاتيك، پداگوژي محورهاي مور توجه خاصگي سينما در عصر ديجيتال هستند.