تجارب زيستۀ زوجين بي‌فرزند انتخابي: يك مطالعه پديدارشناسي تفسيري

زمينه: امروزه تغييرات اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي بيش از گذشته گزينه‏ هاي جديدي را پيش روي زوجين قرار داده است. بي‏فرزندي انتخابي يك سبك زندگي نوظهور و در حال رشد در ايران است و شناخت كمي دربارۀ اين پديده وجود دارد.‏هدف: اين پژوهش سعي دارد به روش كيفي و با رويكرد پديدارشناسي به شناخت تجارب زيستۀ زوجين ايراني بي‏فرزند انتخابي بپردازد.روش: انتخاب شركت‌كنندگان به روش هدفمند صورت گرفت. به‌منظور جمع ‏آوري اطلاعات از روش مصاحبه عميق نيمه ساختاريافته استفاده شد و اشباع داده‏ ها پس از مصاحبه با 17 نفر (7 زوج و 3 زن) حاصل شد. تحليل اطلاعات به روش پديدارشناسي تفسيري اسميت و همكاران (2009) صورت گرفت.يافته ها: تحليل مصاحبه‎‏ها به استخراج 7 مضمون؛ نابسندگي فردي، نابسندگي اجتماعي، اقتصادي، سياسي و فرهنگي، دنياي نابسنده و ناايمن، چالش با هنجارهاي خانوادۀ كلاسيك، فشار اجتماعي و استراتژي‏ هاي مقابله با فشار شد.نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش حاضر نشان داد، بي ‏فرزندي انتخابي شكل نوظهور از خانواده است كه شيوۀ معنادهي و ارزش‏گذاري متفاوتي از خانوادۀ سنتي دارد. شناخت چشم‏ انداز زوجين بي‏ فرزند انتخابي به متخصصان سلامت روان و خانواده در ارائه خدمات مفيدتر كمك مي‏كند.