پيش‌بيني ويژگي‌هاي شخصيتي بر اساس الگوي الكتروانسفالوگرام در افراد سالم

زمينه: بر اساس نظريه شخصيت حساسيت به تقويت، تفاوت‌هاي رفتاري افراد در حساسيت به پاداش و اجتناب از تنبيه به عنوان زيربناي تفاوت‌هاي پايدار شخصيتي، خلقي، ذهني و شناختي است. افراد داراي سيستم بازداري رفتاري در مواجهه با موقعيت تهديدكننده به دفاع، بازداري و اجتناب روي مي‌آورند. گروه ديگر داراي سيستم فعال‌سازي رفتاري در جستجوي محرك‌ها و انگيزه‌هاي مثبت‌اند. افراد حساس به پاداش تمايل زيادي به رانندگي، تصميم‌گيري و رفتارهاي بهداشتي پرخطر دارند. بر اين اساس در زمينه استفاده از روش‌هاي نوروفيزيولوژي در تعيين سيستم‌هاي فعال‌سازي و بازداري رفتاري و احتمالاً ارتباط بين توان آلفا و سيستم‌هاي مغزي رفتاري فعال‌سازي و مدلي كه بتواند نوع سيستم مغزي رفتاري افراد را پيش‌بيني نمايد شكاف پژوهشي وجود دارد. هدف: با توجه به خلاء پژوهشي، اين مطالعه با هدف ارائه يك روش نوروفيزيولوژي براي تعيين سيستم‌هاي مغزي رفتاري بر اساس داده‌هاي حاصل از تحليل الكتروانسفالوگرافي افراد طراحي و اجرا شده است. روش: اين پژوهش يك مطالعه توصيفي از نوع همبستگي است و بر اساس مدل‌يابي معادلات رگرسيوني انجام‌شده است. 300 نفر از دانشجويان دانشكده علومتربيتي و روانشناسي دانشگاه تبريز به روش تصادفي با پرسشنامه كارور ورايت (1994) غربالگري شدند. از ميان آن‌ها تعداد 15 نفر در گروه فعال‌سازي و 15 نفر ديگر در گروه بازداري رفتاري قرار گرفتند. معيار انتخاب كسب نمره بيش از يك انحراف استاندارد بالاتر از ميانگين در نمره بازداري و فعال‌سازي بود. ثبت امواج مغزي با آمپلي‌فاير 19 كاناله نورواسكن بر اساس سيستم بين‌المللي 20-10 انجام گرفت. داده‌هاي به‌دست‌آمده با روش تبديل فوريه كمي گرديده و با آزمون‌هاي تي مستقل و رگرسيون خطي به‌وسيله SPSS نسجه 20 مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند. يافته‌ها: تحليل آماري نتايج حاصل نشان داد ميانگين توان آلفا در دو گروه با سيستم مغري رفتاري متفاوت، از لحاظ آماري و در سطح 0/05 p معني‌دار است. بعلاوه همبستگي بين توان آلفا و سيستم‌هاي مغزي رفتاري از لحاظ آماري در سطح 0/05 p معني‌دار به دست آمد. سپس يك مدل با استفاده از تحليل رگرسيون برازش داده شد كه ضرايب مدل در سطح 0/01 p معني‌دار بود. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش حاضر حاكي از به دست آمدن يك مدل رگرسيوني خطي است. مدل به‌طور معني‌داري توانست گروه بازداري رفتاري را از فعال‌سازي رفتاري تفكيك نمايد. مدل حاصل مي‌تواند پس از تأييد شدن با مطالعات مشابه به عنوان ابزار نوروفيزيولوژيكي در مراكز كسب‌وكار براي تصدي مشاغل همچنين در كلينيك‌هاي مشاوره، روان‌درماني و روان‌پزشكي مورد استفاده قرار گيرد.