مقايسه اثربخشي درمان واقعيت درماني و معنادرماني بر بخشش و اعتماد زناشويي زنان آسيب‌ديده از خيانت زناشويي متقاضي طلاق

زمينه: مرور نظام‌مند پژوهش‌ها نشان مي‌دهد كه بي‌وفايي و خيانت زناشويي بيشترين آسيب را به رابطه‌ي همسران وارد مي‌كند و حتي مي‌تواند رابطه را نابود كند. از اين رو پژوهش در اين زمينه حائز اهميت است. هدف: هدف از پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي درمان واقعيت درماني و معنادرماني بر بخشش و اعتماد زناشويي زنان آسيب‌ديده از خيانت زناشويي متقاضي طلاق بود. روش: پژوهش به شيوه شبه آزمايشي از نوع پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. از جامعه زنان آسيب ديده از خيانت زناشويي متقاضي طلاق مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره خانواده شهر بابل با استفاده از نمونه گيري در دسترس تعداد 48 نفر (16 زن در گروه واقعيت درماني، 16 زن در گروه معنادرماني و 16 زن گروه كنترل) انتخاب و به صورت تصادفي جايگزين شدند. جلسات مداخلهاي در گروههاي آزمايش توسط پژوهشگر اجرا شد. هر سه گروه پرسشنامه‌هاي بخشش زناشويي پولارد و همكاران (1998) و اعتماد زناشويي رمپل و هولمز (1986) را در سه مرحله پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري تكميل كردند. پس از جمع‌آوري اطلاعات داده‌ها با استفاده از روش تحليل واريانس اندازه‌گيري مكرر چندمتغيري به كمك نرم‌افزار SPSSV22 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان داد بين گروه‌ها در هر دو متغير بخشش زناشويي و اعتماد زناشويي تفاوت معني‌داري وجود دارد (3/955 =F و 0/001=P). به عبارتي نتايج نشان داد هر دو مداخله واقعيت‌درماني و معنادرماني در متغيرهاي پژوهش اثربخش بودند اما بين دو مداخله واقعيت‌درماني و معنادرماني در هيچكدام از متغيرها تفاوت معني‌داري مشاهده نشد (05/0 P). نتيجه گيري: در نهايت نتايج اين مطالعه نشان داد هر دو مداخله واقعيت‌درماني و معني‌درماني در ارتقاي بخشش زناشويي و اعتماد زناشويي اثربخش است. لذا آگاهي زوج‌درمانگران، مشاوران، روانشناسان و ساير متخصصان از اين متغيرها مي‌تواند در كاهش خيانت زناشويي و طلاق زنان كمك‌كننده باشد.