تدوين مدل يادگيري مادام العمر معلمان بر اساس خستگي هيجاني، كار گروهي و مشكلات اقتصادي – اجتماعي با ميانجي گري توانمندسازي رواني

زمينه: گرايش به يادگيري يك ويژگي اساسي در ميان انسان هاي توانمند است و در اين ميان، وجود اين گرايش در بين معلمان مي تواند سرچشمه شكل گيري توانايي ها و مهارت هاي گسترده شود. تاكنون مطالعات متعددي به مدل‌هاي يادگيري معلمان پرداخته‌اند، اما در مورد تدوين مدل يادگيري مادام‌العمر معلمان بر اساس خستگي هيجاني، كار گروهي و مشكلات اقتصادي – اجتماعي با ميانجي‌گري توانمندسازي رواني شكاف پژوهشي وجود دارد. هدف: پژوهش حاضر با هدف تدوين مدل يادگيري مادام‎العمر بر اساس خستگي هيجاني، كار گروهي و مشكلات اقتصادي - اجتماعي با ميانجي‎گري توانمندسازي رواني در معلمان شهر كرمانشاه انجام شد.روش: پژوهش حاضر بر اساس هدف، كاربردي و از نظر ماهيت توصيفي - همبستگي بود. جامعه آماري شامل تمام معلمان دوره‌هاي تحصيلي مختلف شهر كرمانشاه در سال تحصيلي 1402 – 1401 بود. روش نمونه‎گيري نيز به صورت تصادفي چند مرحله‌اي بود كه در نهايت 395 نفر معلم انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه يادگيري مادام‎العمر معلمان (هرسن، 2016)، توانمندسازي روانشناختي (اسپريتزر و ميشرا، 1995)، خستگي هيجاني (مسلش، 1986)، كار تيمي (لنچيوني، 2004) و پرسش‌نامه پژوهشگر ساخته مشكلات اقتصادي - اجتماعي معلمان بود. تجزيه و تحليل داده‌هاي پژوهش با روش مدل‌سازي معادلات ساختاري و كمك نرم افزارهاي SPSS-26 و LISREL-8.8 انجام شد.يافته ها: ضريب تأثير استاندارد خستگي هيجاني بر يادگيري مادام‎العمر برابر با 0/75- (با مقدار t برابر با 14/69-)، بر توانمندسازي رواني برابر با 0/27- (با مقدار t برابر با 3/71-) و توانمندسازي رواني بر يادگيري مادام‎العمر برابر با 0/23 (مقدار t برابر با 4/94) بود كه نشان ‌دهندۀ معناداري نقش ميانجي توانمندسازي رواني در رابطه خستگي هيجاني و يادگيري مادام‎العمر بود. ضريب تأثير مشكلات اقتصادي - اجتماعي بر يادگيري مادام‎العمر برابر با 0/15- (مقدار t برابر با 4/36-)، بر توانمندسازي رواني برابر با 0/19- (با مقدار t برابر با 2/71-) و به سبب رابطه مثبت توانمندسازي رواني و يادگيري مادام‎العمر، معناداري نقش ميانجي توانمندسازي رواني در رابطه مشكلات اقتصادي - اجتماعي و يادگيري مادام‎العمر در سطح 0/001 تأييد شد.نتيجه‌گيري: با توجه به با توجه به نتايج پيشنهاد مي شود كه مسئولان در سطوح مختلف ساختاري كشور و به ويژه آموزش و پرورش، جهت فراهم ساختن زمينه گرايش معلمان به يادگيري پايدار بر حل مشكلات معيشتي معلمان تمركز كنند و به زمينه هاي شكل‌گيري هيجانات در معلمان توجه داشته باشند، تا بدين ترتيب به سبب توانمندسازي رواني معلمان، جامعه از وجود معلمان رشدگرا برخوردار شود.