اثربخشي روش تلفيقي طرحواره درماني با آموزش اختصاصي‌سازي حافظه بر افسردگي، اضطراب و نشخوار فكري دانشجويان داراي طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه: پژوهش مورد منفرد

زمينه: افراد دچار افسردگي اساسي و اضطراب عموماً دچار طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه متعدد و بيش‌كلي‌گرايي حافظه در بازيابي خاطرات هستند. از سوي ديگر بيش‌كلي‌گرايي حافظه، انتقال طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه را از مادر به كودك تسهيل مي‌‌كند. در مورد اثربخشي روش تلفيقي طرحواره درماني و آموزش اختصاصي سازي حافظه بر افسردگي، اضطراب و نشخوار فكري دانشجويان داراي طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه، شكاف پژوهشي وجود دارد.هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسي اثر بخشي روش تلفيقي طرحواره درماني با آموزش اختصاصي سازي حافظه بر افسردگي، اضطراب و نشخوار فكري دانشجويان داراي طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه بود.روش: روش پژوهش حاضر از نوع مورد منفرد با طرح ABA بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي دانشجويان مراجعه كننده به مركز مشاوره دانشگاه اصفهان در سال 1401 بود. نمونه‌ي پژوهش نيز شامل چهار دانشجوي مبتلا به افسردگي اساسي با نمرات بالا در سطح اضطراب و نشخوار فكري بود. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل مصاحبه باليني نيمه ساختاريافته بر اساس DSM5، پرسشنامه طرحواره يانگ - فرم كوتاه 90 سؤالي (يانگ، 1999)، پرسشنامه افسردگي بك-II (بك، 1996)، پرسشنامه نشخوار فكري (نولن - هوكسما و مارو، 1991)، پرسشنامه اضطراب بك (بك، 1998) و آزمون حافظه سرگذشتي (ويليام و برودبنت، 1986) بود. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از نمودار روند، درصد داده‌هاي ناهمپوش، درصد بهبودي استفاده شد.يافته ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد، روش تلفيقي طرحواره درماني با آموزش اختصاصي سازي حافظه بر افسردگي شركت‌كنندگان با ميانگين درصد بهبودي 55.30 پس از مداخله و اضطراب با ميانگين درصد بهبودي 65.30 پس از مداخله مؤثر است، اما مداخله بر روي نشخوار فكري شركت‌كنندگان با ميانگين درصد بهبودي 1.39 مؤثر نيست. همچنين اين روش در كاهش بيش‌كلي‌گرايي حافظه شركت‌كنندگان مؤثر است.نتيجه‌گيري: با توجه به اثر بخشي مداخله تلفيقي حاضر بر افسردگي و اضطراب و كاهش بيش‌كلي‌گرايي حافظه، استفاده از آموزش اختصاص سازي حافظه در خلال جلسات طرحواره درماني به عنوان يك تكنيك در كنار ساير تكنيك‌هاي تجربي، هيجاني، شناختي و رفتاري پيشنهاد مي‌شود.