بررسي اثربخشي آموزش مبتني بر پذيرش و تعهد بر اصلاح مؤلفه‌هاي شناختي، رفتاري و احساسي نگرش به رفتار فرازناشويي

زمينه: تحقيقات نشان مي‎دهد كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر كاهش استرس و اضطراب زنان داراي تجربۀ عاطفي و جنسي روابط فرازناشويي مؤثر بوده است. اما در زمينۀ كاربرد اين آموزش بر مؤلفه‎هاي شناختي، رفتاري و عاطفي نگرش به رفتار فرازناشويي در جامعۀ مورد تحقيق شكاف پژوهشي وجود دارد. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش مبتني بر رويكرد پذيرش و تعهد بر اصلاح نگرش به رفتار فرازناشويي بود. روش: اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از لحاظ روش از نوع آميخته بود. جامعه آماري شامل ۴76 نفر از زنان شهر تهران در سال ۱۴۰۰ بود. در بخش كيفي حجم نمونه شامل 16 نفر از زنان بود كه به شيوۀ هدفمند براي مصاحبه دعوت شدند و در بخش كمي، حجم نمونه 30 نفر از زنان واجد شرايط بود كه به شيوه تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه گمارش شدند. گروه آزمايش 8 جلسۀ آموزش مبتني بر پذيرش و تعهد را دريافت كردند. براي تحليل محتواي كيفي مصاحبه‎ها از روش كدگذاري باز و محوري بوسيلۀ نرم‌افزار Maxqda و در بخش كمي از تحليل كواريانس به‌وسيلۀ نرم‌افزار SPSS24 استفاده شد. يافته ها: نتايج حاصل از تحليل محتواي كيفي عوامل مؤثر بر شكل‌گيري نگرش زنان به رفتار فرازناشويي در چهار عامل: 1. ضعف نگرش و ارزش‌هاي فردي؛ 2. ضعف در سبك زندگي و نقص بهزيستي زناشويي؛ 3. مشكلات مربوط به زندگي خانوادگي پيش از ازدواج؛4. نقص نظام آموزشي – فرهنگي - اقتصادي دسته‎بندي شد. نتايج اجراي روش آموزش مبتني بر رويكرد پذيرش و تعهد سطح معناداري (0/05 P) را نشان داد كه گوياي اثربخش بودن روش مذكور بوده است. نتيجه‌گيري: مي‌توان گفت روش آموزش مبتني بر رويكرد پذيرش و تعهد منجر به تغيير و اصلاح نگرش اين گروه از زنان به رفتار فرازناشويي شده‎است. لذا، كاربرد اين پژوهش با حجم نمونه‎هاي بيشتر به ساير پژوهشگران پيشنهاد مي‎شود.