كاوش تجربيات زيسته هيجاني بيماران مبتلا به اختلال ميگرن

زمينه: سردرد ميگرن بيماري ناتوان كننده اي است كه عوارض و محدوديت هاي بسياري براي مبتلايان به همراه دارد. از آنجايي كه اين بيماري جزو اختلالات روان تني محسوب مي شود بنابراين چگونگي تجربه بيماري و ادراك آن مي تواند بر سير بيماري مؤثر باشد. هدف: پژوهش حاضر با هدف كاوش تجارب زيسته هيجاني بيماران مبتلا به اختلال ميگرن انجام شد. روش: رويكرد اين پژوهش كيفي و روش آن پديدارشناسي از نوع توصيفي بود بدين منظور از بين افراد مبتلا مراجعه كننده به كلينيك هاي پزشكي و روان پزشكي شهر اصفهان در سال 1400 به صورت هدفمند از نوع در دسترس 20 نفر پس از احراز شرايط ورود به پژوهش انتخاب شدند و تحت مصاحبه عميق قرار گرفتند مصاحبه ها تا زمان اشباع اطلاعات ادامه داشت و به وسيله ضبط صوت ثبت گرديد و در انتها از طريق راهبرد چندمرحله اي جيورجي (2003) مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها: يافته هاي پژوهش حاكي از دستيابي به 3 مضمون كلي (10 زيرمضمون) شامل؛ نمي دانم با چه روبرو هستم و با آن چه كنم؟ (آگاهي، اعتباربخشي و تجربه هيجانات)، درونم چه خبر است؟ (خود تخريب كننده، نگران كننده، متوقع و ترميم كننده)، و چه چيز مسير بودنم را هدايت مي كند؟ (هدايت گرهاي شناختي، احساسي و فيزيولوژيكي) بود. نتيجه‌گيري: يافته هاي پژوهشي نشان داد كه افراد مبتلا به سردرد ميگرن در تجربه و پردازش هيجان هاي خود با مشكل مواجه اند و دچار نگراني و خودسرزنشي مي گردند كه اين خود رفتار آنان نسبت به بيماريشان را هدايت مي كند بنابراين مي توان با تمركز بر موانع تجربه هيجاني شان چرخه رفتاري آنان تسبت به بيماريشان را تغيير داد و از اين طريق ميزان عود سردردهايشان را كاهش داد