بررسي تأثير ذهن‌آگاهي بر سبك‌هاي حل مسئله با نقش ميانجي سبك‌هاي يادگيري

زمينه: مهارت حل مسئله و سبك‌هاي يادگيري به عنوان موضوعي مهم در تمامي گروه‌هاي سني مطرح است. اگرچه عوامل تأثيرگذار بر مهارت حل مسئله و سبك هاي يادگيري در مطالعات متعددي بررسي شده است، اما بررسي تأثير ذهن‌آگاهي بر سبك‌هاي حل مسئله با نقش ميانجي سبك‌هاي يادگيري كمتر مورد بررسي قرار گرفته است. هدف: اين پژوهش با هدف بررسي تأثير ذهن‌آگاهي بر سبك‌هاي حل مسئله با نقش ميانجي سبك‌هاي يادگيري انجام شد. روش: پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي و معادلات ساختاري بود. جامعۀ آماري پژوهش شامل تمامي دانش‌آموزان دورۀ دوم متوسطه شهرستان گرمسار در سال تحصيلي 1400-1399 بود كه با روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي 341 نفر از اين دانش‌آموزان انتخاب شدند. جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه‌هاي پنج وجهي ذهن‌آگاهي (بائر و همكاران، 2006)، جهت‌گيري سبك‌هاي يادگيري (تاولر و ديپ بوي، 2003) و سبك‌هاي حل مسئله (كسيدي و لانگ، 1996) استفاده شد. جهت تحليل داده‌ها نيز از روش همبستگي و معادلات ساختاري با كمك نرم افزار SPSS-22 استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد پنج مؤلفه مشاهده، توصيف، عمل همراه با آگاهي، عدم قضاوت و عدم واكنش بر سبك هاي حل مسئله دانش‌آموزان متوسطه دورۀ دوم شهرستان گرمسار با نقش ميانجي سبك هاي يادگيري تأثير داشته است (05/0 P). نتيجه گيري: با استناد به نتايج به دست آمده، سبك‌هاي يادگيري با تأثيرگذاري غيرمستقيم بر سبك‌هاي حل مسئله مي تواند يادگيري را تحت تأثير قرار دهد. بنابراين نتايج اين مطالعه مي‌تواند در زمينۀ آموزشي - تربيتي تلويحات مهمي مانند اثربخشي ذهن‌آگاهي و سبك هاي يادگيري بر حل مسئله براي متخصصان آموزشي در بر داشته باشد.