اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر اميد به زندگي و تصميم گيري معتادين در حال بهبودي

زمينه: اعتياد به عنوان يكي از معضلات اساسي زندگي بشري، با پيامدهاي منفي زيادي همراه است. كاربست روش هايي كه منجر به افزايش اميد به زندگي و كيفيت تصميم گيري بهبوديافتگان مواد مخدر گردد از اهميت فراواني برخوردار است؛ دركنار شيوه  هاي درماني بكار رفته براي اعتياد، تاكنون مطالعه اي به بررسي تأثير درمان مبتني بر پذيرش و تعهد در ارتقاي اميد به زندگي و تصميم گيري بهبوديافتگان موادمخدر نپرداخته است. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي اثر بخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر اميد به زندگي و تصميم گيري در افراد مبتلا به اعتياد در حال بهبودي صورت گرفت. روش: اين تحقيق از نوع پژوهش هاي نيمه آزمايشي با پيش‌آزمون، پس آزمون و با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش، شامل كليه معتادين در حال بهبودي شهر يزد در سال ۱۴۰۰ بود. با روش نمونه گيري هدفمند تعداد 40 نفر انتخاب و به روش تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه گمارده شدند (20 نفر در گروه آزمايش و ۲۰ نفر در گروه گواه). براي گروه آزمايشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد (هايز و همكاران، 2012) به صورت هفتگي و در قالب 8 جلسه 90 دقيقه اي اجرا شد و براي گروه گواه، درماني صورت نگرفت. پرسشنامه سبك هاي تصميم گيري اسكات و بروس (1995) و مقياس اميد اشنايدر و همكاران (1991) در مرحله پيش آزمون و پس آزمون توسط شركت كنندگان تكميل شد. از آزمون تحليل كوواريانس در نرم افزار SPSS براي تحليل داده ها استفاده شد. يافته ها: طبق نتايج، درمان مبتني بر پذيرش و تعهد موجب افزايش معنادار نمرات اميد به زندگي و سبك تصميم گيري عقلاني و شهودي و كاهش معنادار نمرات سبك تصميم گيري آني و وابستگي در گروه آزمايش شده است (0/05 P ). در نمرات پس آزمون سبك تصميم گيري اجتنابي، بين ميانگين گروه هاي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و گواه، تفاوت معني دار وجود ندارد (0/05 P ). با كنترل نمرات پيش آزمون، اثر گروه بر نمرات پس آزمون اميد به زندگي معنادار است (0/00 , P= 20/16 F=). به طوري كه بعد از درمان پذيرش و تعهد، نمرات اميد به زندگي در گروه مداخله نسبت به گروه كنترل افزايش معنادار داشته است. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه به نظر مي رسد درمان مبتني بر پذيرش و تعهد مي تواند در بهبود اميد به زندگي و تصميم گيري معتادين در حال بهبودي مؤثر باشد. بنابراين در حوزه درمان و پيشگيري از اعتياد مي توان از مداخله مبتني بر پذيرش و تعهد براي بهبود و تقويت اميد به زندگي و تصميم گيري در معتادين استفاده كرد و آن ها را در غلبه بر آسيب هاي ناشي از اعتياد به ويژه عود ياري رساند.