مقايسه‌ تأثير تجويز وريدي پروپوفول و ميدازولام بر ميزان آرام‌بخشي، تهوع و استفراغ حين بي‌حسي نخاعي در جراحي سزارين

زمينه و هدف: نگراني و اضطراب، مي‌تواند بر پيامد بي‌حسي نخاعي در بيماران سزارين تأثير بگذارد. بنابراين لازم است كه با استفاده از داروي مناسب و كم عارضه ميزان را كاهش داد، لذا هدف از اين مطالعه تعيين و مقايسه تجويز وريدي پروپوفول و ميدازولام بر ميزان آرام‌بخشي، تهوع و استفراغ حين بي‌حسي نخاعي در جراحي سزارين بود. روش بررسي: اين يك مطالعه كارآزمايي باليني مي‌باشد كه در سال 1399 در بيمارستان فاطميه همدان انجام شد. 102 نفر كانديد سزارين تحت بي‌حسي نخاعي به ‌طور تصادفي در دو گروه 51 نفره تزريق وريدي پروپوفول(0.2 ميلي‌گرم بر كيلوگرم) يا ميدازولام(0.2 ميلي‌گرم بر كيلوگرم) پس از خروج نوزاد قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافيك و مامايي، وضعيت هموديناميك، نمره آرام‌بخشي(رامسي)، زمان شروع سداسيون و طول مدت سداسيون، تهوع و استفراغ در دو گروه در يك ساعت اول پس از تزريق دارو مقايسه شد. داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از آزمون‌هاي آماري كاي اسكوئر، تي‌تست و من ويتني تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: شروع آرام‌بخشي(0.60 ± 4.72 در برابر 60± 1.43 دقيقه) و طول مدت آرام‌بخش(6.92 ± 55.00 در برابر 7.13 ± 44.60 دقيقه) در گروه پروپوفول به‌طور معني‌داري كمتر از گروه ميدازولام بود(براي هر دو متغير0.001=.(p ميانگين مقياس ديداري اضطراب پس از تجويز دارو تا دقيقه 5، با اختلاف معني‌داري در گروه پروپوفول كمتر بود، سپس هر دو گروه شرايط مشابه‌اي داشتند. ميانگين اسكور سداسيون پس از تجويز دارو تا دقيقه 10 در گروه پروپوفل و از دقيقه 50 تا 60 در گروه ميدازولام بيشتر بود. فراواني تهوع و استفراغ در زمان جراحي در گروه ميدازولام 5.9 درصد و در گروه پروپوفول2 درصد بود(0.217=p). هيپوتانسيون در گروه ميدازولام 3.9 درصد و در گروه پروپوفول 19.6درصد بود(0.028=p). فشار متوسط شرياني در بيماران گروه ميدازولام از دقيقه 5 پس از تزريق دارو تا دقيقه 10 با اختلاف معني‌داري بيشتر از گروه پروپوفول بود(0.05 p). نتيجه‏ گيري:داروي پروپوفول به دليل اثر آرام‌بخشي، كاهش اضطراب و تهوع و استفراغ در بيماران سزارين با بي‌حسي كارايي مناسبي دارد با اين‌ حال به دليل هيپوتانسيون بهتر است احتياط‌هاي پيشگيرانه لازم صورت پذيرد.