تأثير امپاگليفلوزين بر مسموميت كبدي ناشي از سيكلوفسفاميد در موش‌هاي صحرايي نر

زمينه و هدف: سيكلوفسفاميد دارويي است كه به عنوان سركوب كننده سيستم ايمني و ضد سرطان براي درمان انواع مختلف سرطان مانند؛ سرطان سينه، لنفوم، لوسمي‌ها استفاده مي‌شود. اين دارو مي تواند منجر به مسموميت كبدي شده كه به نوبه خود باعث استرس ميتوكندري‌يايي، مرگ سلولي و نكروز كبدي مي‌گردد. امپاگليفلوزين يك داروي مسدود كننده ناقل سديم ـ گلوكز است  كه در درمان ديابت استفاده مي‌گردد، اين دارو هم‌چنين داراي اثرات  آنتي‌اكسيداني‌ مي‌باشد. هدف از اين مطالعه تعيين و بررسي تأثير امپاگليفلوزين بر مسموميت كبدي ناشي از سيكلوفسفاميد در موش صحرايي نر بود. روش بررسي: در اين مطالعه تجربي كه در سال  1402در دانشكده پزشكي ياسوج انجام شد، 24 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار در چهار گروه؛ كنترل، دريافت‌كننده سيكلوفسفاميد، دريافت‌كننده امپاگليفلوزين سپس سيكلوفسفاميد و دريافت‌كننده سيكلوفسفاميد سپس امپاگليفلوزين تقسيم‌بندي شدند، تيمار گروه‌ها به مدت 11 روز انجام شد. پس از اين مدت از رت ها خون‌گيري و كبد آنها برداشته مي‌شد. از نمونه‌هــاي خوني پلاسما تهيه و آنزيم‌هاي كبدي آسپارتات آمينوترانسفراز(AST) و آلانين آمينوترانسفراز(ALT) و همين‌طور آلكالين فسفاتاز(ALP) اندازه‌گيري شد. از نمونه‌هاي كبدي براي سنجش مقادير مالون دي‌آلدئيد(MDA) و متابوليت‌هاي نيتريك اكسيد(NO) و هم‌چنين پژوهش‌هاي بافت‌شناسي استفاده گرديد. داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از آزمون‌هاي آماري آناليز واريانس يك طرفه و تست تعقيبي توكي تجزيه و تحليل شدند.يافته‌ها: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد سيكلوفسفاميد باعث افزايش معني‌دار ميزان پلاسمايي آنزيم‌هاي AST، ALT و سطح متابوليت‌هاي NO و MDA بافت كبد (p 0.001) و افزايش التهاب، ادم، احتقان و نكروز بافتي در مقايسه با گروه كنترل شد. تجويز امپاگليفلوزين منجر به كاهش سطح پلاسمايي آنزيم‌هايAST  ،ALT  و سطوح بافتيNO  و MDA  و كاهش تغييرات بافتي در مقايسه با گروه سيكلوفسفاميد گرديد. هم‌چنين امپاگليفلوزين چه به عنوان پيشگيري و چه به عنوان درمان تغييرات بافتي را كاهش داد. نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي اين مطالعه، امپاگليفلوزين باعث كاهش مسموميت كبدي ناشي از سيكلوفسفاميد در موش‌هاي صحرايي نر شد  كه اين اثر احتمالاً از طريق كاهش استرس اكسيداتيو ايجاد شده است.