اثر عدم قطعيت سياست‌هاي اقتصادي بر مصرف انرژي ‌هاي تجديدپذير: رويكرد پانل ميانگين گروهي تلفيقي

در تحقيقات اخير، تأثير عدم قطعيت سياست‌هاي اقتصادي (EPU) بر جنبه‌هاي مختلف اقتصاد كلان مورد بررسي قرار گرفته است، اما در زمينه انرژي، خصوصاً انرژي‌هاي تجديدپذير مطالعات محدودي انجام شده است. در اين مطالعه اثر EPU بر مصرف انرژي‌هاي تجديد‌پذير (REC) در كشور‌هاي خاورميانه و شمال آفريقا(منا) طي دوره زماني2020-2002 با استفاده از رويكرد پانل ميانگين گروهي تلفيقي (PMG) انجام شده است. متغير مورد استفاده در EPU با يك شاخص تركيبي بدست آمده است كه نااطميناني در سياست‌هاي ارزي، پولي و مالي را با استفاده از الگوهاي اقتصادسنجي ARCH و GARCH محاسبه مي‌كند. نتايج تحقيق با استفاده از رويكرد اقتصادسنجي PMG نشان مي‌دهد كه EPU داراي تأثير منفي و معني دار بر REC است به طوري كه در كوتاه مدت موجب كاهش 0.159 درصدي و در بلندمدت باعث كاهش 0.186 درصدي بر REC مي‌گردد. براساس نتايج پژوهش، متغيرهاي كنترلي سرمايه گذاري مستقيم خارجي، اعتبارات اعطايي به بخش خصوصي و ارزش بازاري بازار سرمايه در هر دو دوره زماني، كوتاه مدت و بلندمدت موجب افزايش REC شده است. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل عليت گرنجري نيز نشان مي‌دهد كه رابطه عليت يك طرفه از EPU به REC وجود دارد.