تأثير مؤلفه هاي دانش بر توليد انرژي‌هاي تجديدپذير در كشورهاي منتخب عضو سازمان همكاري اسلامي

‌‌‌توليد ‌انرژي تجديدپذير با موانع اقتصادي، فني، اداري و قانوني مواجه است كه شناسايي ‌آنها و اقدام در جهت رفع موارد بازدارنده و تقويت موارد بسط دهنده مي تواند فرايند ‌نيل به توسعه پايدار را تسهيل و تسريع سازد. در اين راستا، تحقيق حاضر سعي نمود تأثير زيرساخت‌هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات، مشوق هاي اقتصادي و نهادي، سيستم ابداعات و نوآوري و آموزش و توسعه منابع انساني را به عنوان مؤلفه هاي دانش بر توليد انرژي هاي تجديدپذير در كشورهاي منتخب عضو سازمان همكاري اسلامي طي دوره 2018-2007 برآورد نمايد. به همين منظور، مدل تحقيق با استفاده از داده هاي تابلويي و به روش گشتاورهاي تعميم يافته برآورد گرديد. نتايج نشان داد، تأثير هر چهار مؤلفه مزبور بر توليد انرژي هاي تجديدپذير در كشورهاي منتخب مثبت و معنادار است. همچنين، تأثير متغيرهاي كنترل شامل توليد ناخالص سرانه، انتشار گاز دي اكسيد كربن بر توليد انرژي هاي تجديدپذير مثبت و معنادار و تأثير وابستگي به سوخت هاي فسيلي بر توليد انرژي هاي تجديدپذير منفي و معنادار است.