تاثير تغذيه با سطوح مختلف Spirulina platensis‌بر شاخص‌هاي رشد و تركيبات لاشه صدف دوكفه‌اي آب شيرين (Anodonta cygnea)

مطالعه حاضر، به منظور بررسي اثر سطوح مختلف جلبك اسپيرولينا (Spirulina platensis) بر عملكرد رشد و تركيبات لاشه صدف آنودونت (Anodonta cygnea) انجام پذيرفت. اين صدف از منطقه سلكه تالاب انزلي صيد و به آزمايشگاه انتقال داده شدند. پس از سازگاري، 72 عدد صدف (6 عدد به ازاي هر تكرار) با ميانگين وزني 3.26±55.80 ‌گرم بين 12 عدد مخزن پلاستيكي سه ليتري آبگيري شده با آب چاه توزيع شد. صدف ها طي 16 هفته با چهار جيره غذايي مختلف شامل C: شاهد (آب سبز توليد شده با آب چاه‌)،‌ T1: 70 درصد آب سبز + 30 درصد محلول پودر جلبك اسپيرولينا، T2: 40 درصد آب سبز + 60 درصد محلول پودر جلبك اسپيرولينا و T3: 100 ميلي‌ليتر محلول پودر جلبك اسپيرولينا تغذيه شدند. طي دوره تغذيه، دماي آب معادل 0.45±17.51 درجه سانتي‌گراد ثبت شد. پس از سپري شدن 8 و 16 هفته، سه عدد از صدف هاي هر مخزن (تكرار) براي بررسي تركيبات لاشه شامل پروتئين، چربي، رطوبت و خاكستر جمع‌آوري شد. بر اساس نتايج، اختلاف معني‌داري در شاخص‌هاي رشد مشاهده نشد (0.05 P). بررسي تركيبات تقريبي لاشه در هفته 8 نشان داد كه درصد پروتئين در ابتداي آزمايش به طور معني‌داري پايين‌تر از تيمار T2 و T3 بود (0.05 P). بين مقادير چربي و خاكستر در تيمارهاي مختلف اختلاف معني‌داري مشاهده نشد (0.05 P). ميزان رطوبت نيز در تيمار شاهد به طور معني‌داري پايين‌تر از تيمارهاي ديگر بود (0.05 P). همچنين، پس از اتمام دوره (16 هفته) تغذيه، مقادير پروتئين، چربي، ماده خشك و خاكستر، به طور معني‌داري بالاتر از زمان آغاز آزمايش بود (0.05 P). در مجموع، با توجه به نتايج به دست آمده، به دليل اثرگذاري بر افزايش ميزان پروتئين لاشه، مصرف جلبك اسپيرولينا در جيره غذايي صدف آنودونت توصيه مي‌شود.