روش ‌هاي كنشي تربيت خانوادگي بين زن و شوهر از منظر قرآن

خانواده كوچك‌‌ترين و بنيادي ‌‌ترين واحد اجتماعي است كه سالم‌بودن آن سلامت جامعه را به ارمغان مي‌‌آورد؛ لذا يكي از موضوعات مهمي كه قرآن، كتاب تربيت به آن پرداخته، تربيت خانوادگي است. در اين راستا هدف از اين تحقيق بررسي ديدگاه قرآن و به‌تبع آن روايات تفسيري، جهت يافتن روش‌‌هاي كنشي تربيت خانوادگي در ارتباط زن و شوهر است. زن و شوهر با استفاده از اين روش‌‌هاي تربيتي، خانواده را در مسير سعادت و كمال حركت داده، دچار اختلافات، انحرافات و آسيب‌‌ها نمي‌‌شوند. روش پژوهش حاضر، توصيفى ـ تحليلى و براساس تحليل محتواست. در اجراي آن از اصول، روش‌ها و دستورالعمل‌هاي تفسير موضوعي با نگاه ميان‌‌رشته‌‌اي استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌‌دهد كه روش‌‌هاي تربيت خانوادگي در امر ارتباط زن و شوهر از منظر قرآن، در ساحت كنشي به دو دسته تقسيم مي‌‌شود: روش‌‌هاي ايجادي (روش‌‌هايي كه بيشتر براي ايجاد يا تثبيت يك خصلت و رفتار مطلوب و پسنديده به كار مي‌‌رود)؛ مانند «روش الگويي» و «روش امر به معروف و نهي از منكر»، و روش‌‌هاي اصلاحي (روش‌‌هايي كه در مورد حذف يا كاهش رفتار يا صفتي ناپسند (اعم از رفتار ظاهري يا باطني) استفاده مي‌‌شود؛ مانند «روش تغافل» و «روش محروم‌‌سازي» از آيات قرآن استخراج شده است