تعيين رابطه پرخاشگري با ساختارخانواده(رضايت زناشويي) با ميانجي گري عوامل اجتماعي-اقتصادي والدين در بين كودكان پيش از دبستاني شهر تهران در سال 1401

زمينه و هدف: هدف از پژوهش حاضر تعيين رابطه پرخاشگري كودكان پيش دبستاني با ساختار خانواده(رضايت زناشويي) با ميانجي گري عوامل اقتصادي_اجتماعي والدين بود. روش : اين پژوهش توصيفي از نوع علي_مقايسه اي بود. جامعه آماري پژوهش را كليه كودكان پيش دبستاني شهر تهران تشكيل دادند كه ۱۰۰ نفر از اين تعداد بر اساس فرمول كوهن و به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي چند مرحله اي به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه وضعيت اقتصادي_اجتماعي(1393)، پرسشنامه رضايت زناشويي انريچ(1998) و پرسشنامه پرخاشگري كودكان پيش دبستاني واحدي و همكاران(1387) استفاده شد. داده ها با استفاده از روش SPSS23از شاخص‌هاي مركزي و پراكندگي مانند ميانگين و انحراف استاندارد براي خلاصه نمودن و توصيف اطلاعات) استفاده شد و بررسي مفروضه ها با استفاده از روش بررسي همگني ماتريس كوواريانس متغير وابسته و چولگي و كشيدگي توزيع متغيرها، و پاسخ به فرضيه با استفاده از آزمون رگرسيون ساده، چندگانه انجام شد.يافته ها: نتايج رگرسيون نشان داد كه هر چه ميزان رضايت زناشويي والدين در بالاتر باشد، ميزان پرخاشگري كودكان در سطح پايين تري قرار خواهد داشت. همچنين مشخص شد كه عوامل اقتصادي_اجتماعي نقش ميانجي معناداري بين رضايت زناشويي و پرخاشگري نداشته و نقش اين عوامل تنها تعديل كننده است.نتيجه گيري: با توجه به يافته ها به نظر مي رسد متغير وضعيت اقتصادي اجتماعي تعديل كننده رابطه بين رضايت زناشويي و پرخاشگري بين والدين مي باشد. توجه به ارتقا وضعيت اقتصادي و اجتماعي زوجين نقش مهمي در كاهش پرخاشگري و مشكلات رفتاري كودكان مي تواند داشته باشد.